«Phοtovoice “Μιλώντας” με εικόνες για την ενδυνάμωση των γυναικών με καρκίνο μαστού. Μία φεμινιστική προσέγγιση»

Ο καρκίνος του μαστού είναι μία γυναικεία υπόθεση όχι μόνο γιατί είναι ο πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες αλλά και γιατί επηρεάζει ένα γυναικείο όργανο το οποίο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη θηλυκότητα, τη μητρότητα και την εξωτερική εμφάνιση της γυναίκας. Ο καρκίνος είναι συχνά συνδεδεμένος με αρνητικές σκέψεις όπως με τον φόβο του θανάτου και της υποτροπής. Οι θεραπείες του καρκίνου, η χειρουργική αντιμετώπιση του και οι θεραπείες, παρόλο που έχουν ως στόχο να αποκατασταθεί η υγεία της γυναίκας ταυτόχρονα επιβαρύνουν τον οργανισμό με τις παρενέργειες με αποτέλεσμα την αλλοίωση της αυτοεικόνας τους. Επιπλέον, αντικειμενικές δυσκολίες παρουσιάζονται στη ζωή της γυναίκας ενώ ταυτόχρονα καλείται να διαχειριστεί τα συναισθήματα της. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάδειξη της εμπειρίας των γυναικών με καρκίνο μαστού από τη δική τους οπτική μέσα από τη διερεύνηση των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν για την ενδυνάμωση τους καθώς και των εμποδίων που συνάντησαν στην προσπάθεια τους να ανασυνταχτούν και να προχωρήσουν στη ζωή τους. Ο λόγος της διερεύνησης προκύπτει από τη θεώρηση πως η ενδυνάμωση των γυναικών είναι μία ατομική διαδικασία που αφορά την ίδια και το οικογενειακό της περιβάλλον. Επιπροσθέτως, θα διερευνηθεί εάν, πράγματι, η ενδυνάμωση είναι μία προσωπική διεργασία και οικογενειακή υπόθεση ή εάν σε αυτή τη διαδικασία μπορεί να έχει θετική επίδραση και η πολιτεία. Για την πραγμάτωση του σκοπού της έρευνας, πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα με το ερευνητικό εργαλείο Phοtovoice. Το δείγμα αποτέλεσαν δέκα γυναίκες που έχουν βιώσει την εμπειρία καρκίνου του μαστού, μεταφέροντας την προσωπική τους εμπειρία για τις πηγές που αξιοποίησαν για την ενδυνάμωση τους και τα εμπόδια που συνάντησαν στην παραπάνω διαδικασία. Από τα αποτελέσματα της έρευνας αναδείχτηκε ότι κυρίαρχο ρόλο στην ενδυνάμωση τους αποτέλεσαν τα μέλη της οικογένειας τους και του φιλικού τους περιβάλλοντος. Τέλος, ως συμπέρασμα που έγινε ορατό από την έρευνα είναι η απουσία υποστηρικτικού δικτύου από την πολιτεία και η αρνητική επίδραση που έχει το κράτος πρόνοιας με τις δυσλειτουργίες του στην ενδυνάμωση των γυναικών αυτών.