Εκτίμηση επίδρασης πρώτης εφαρμογής ΔΛΠ σε εισηγμένες στο ΧΑΑ εταιρίες: η περίπτωση κατασκευαστικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων

Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι η κριτική διερεύνηση των επιπτώσεων από την εφαρμογή των Διεθνών Προτύπων Χρηματοοικονομικής Αναφοράς (ΔΠΧΑ) στην ιστορική χρηματοοικονομική πληροφόρηση, που παρέχεται από τις οικονομικές καταστάσεις των Βιομηχανικών και Κατασκευαστικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα. Με την εργασία αυτή επιχειρείται να μελετηθούν και να αναλυθούν οι επιπτώσεις των διαφορών μεταξύ των Διεθνών Προτύπων Χρηματοοικονομικής Αναφοράς και των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων (ΕΛΠ), στην παραγόμενη από τις οικονομικές καταστάσεις χρηματοοικονομική πληροφόρηση. Ως έτος αναφοράς επιλέχθηκε το 2005, οπότε και έλαβε χώρα η πρώτη εφαρμογή των ΔΠΧΑ από τις οντότητες δημοσίου συμφέροντος (εταιρείες με εισηγμένους μετοχικούς τίτλους στο Χρηματιστήριο Αθηνών) στην Ελλάδα. Ωστόσο, τα οικονομικά στοιχεία που εξετάσθηκαν αφορούν στο έτος 2004. Το έτος αυτό αποτελεί ορόσημο, εφόσον τότε συντάχθηκαν για τελευταία φορά, από τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών εταιρείες, οικονομικές καταστάσεις σύμφωνα με τα ΕΛΠ. Στο παρόν πόνημα η χρηματοοικονομική πληροφόρηση εξετάζεται σε επίπεδο επιλεγμένων χρηματοοικονομικών αριθμοδεικτών, προκειμένου να δοθεί ειδική βαρύτητα όχι μόνο στη χρηματοοικονομική πληροφόρηση που παράγεται από τις οικονομικές καταστάσεις, αλλά και στην σύνθεσή της για την λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων. Για τους σκοπούς της παρούσης ο όρος «οικονομικές καταστάσεις» αφορά στις ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις των ομίλων εταιρειών Κατασκευαστικών και Βιομηχανικών επιχειρήσεων. Ατομικές οικονομικές καταστάσεις χρησιμοποιήθηκαν μόνο στις περιπτώσεις που δεν συντάσσονται ενοποιημένες, λόγω μη ύπαρξης ομίλου εταιρειών. Στα πρώτα τρία μέρη και το πέμπτο της παρούσης διενεργείται μία θεωρητική προσέγγιση της μεθοδολογίας της λογιστικής και της χρηματοοικονομικής ανάλυσης των οικονομικών καταστάσεων. Στο τέταρτο μέρος, καταγράφονται οι βασικότερες διαφορές μεταξύ των Διεθνών και Ελληνικών λογιστικών προτύπων και αρχών. Σκοπός του τέταρτου μέρους είναι να διαμορφωθεί το θεωρητικό πλαίσιο – πλατφόρμα της κριτικής διερεύνησης των αποτελεσμάτων της ανάλυσης που εκπονείται και περιγράφεται στο έκτο και τελευταίο μέρος.