«Η συμβολή του εργαλείου της εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων και της περιβαλλοντικής αδειοδότησης στην προστασία του περιβάλλοντος υπό το πρίσμα του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου περιβάλλοντος»

Οι περιβαλλοντικές μελέτες, οι οποίες εκπονούνται προκειμένου να παρουσιαστούν και αξιολογηθούν όλες οι πληροφορίες, τα δεδομένα, τα στοιχεία, υπό κατάλληλη μορφή, τις οποίες είναι υποχρεωμένος ο κύριος του έργου/δραστηριότητας, να γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές, που εκδίδουν τις σχετικές με την υλοποίηση του έργου/δραστηριότητας, διοικητικές άδειες-αποφάσεις έγκρισης, αποτελούν εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης, το οποίο αντανακλά ζητήματα που συνδέονται με την βιώσιμη ανάπτυξη και αποσκοπούν στην προστασία του περιβάλλοντος. Στο πλαίσιο αυτό, στο πρώτο μέρος της παρούσας, αφενός παρατίθενται κάποιες εισαγωγικές παρατηρήσεις σχετικά με το θεσμό των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αλλά και της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, τον ρόλο και την συμβολή αυτών στο πολυδαίδαλο ρυθμιστικό πλέγμα για την προστασία του περιβάλλοντος, και αφετέρου παρουσιάζεται το αντικείμενο της εργασίας. Εν συνεχεία, αναλύεται το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο, όπως διαμορφώθηκε στο πέρασμα του χρόνου και ισχύει, το οποίο αφορά στην διαδικασία εκπόνησης των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, την κατάταξη των έργων, τις επιμέρους απαιτήσεις, αλλά και τις εγγυήσεις, οι οποίες πρέπει να διασφαλίζονται κατά τις σχετικές διεργασίες, ενώ την παράθεση των νομοθετικών διατάξεων, πλαισιώνουν πορίσματα και πάγιες θέσεις της νομολογίας του ΔΕΕ, που διατυπώθηκαν ενόψει των επίδικων διαφορών, που ανέκυψαν κατά την εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας και διαμορφώνουν ένα συγκεκριμένο πλαίσιο ερμηνευτικής προσέγγισης, των υπό εξέταση διαφορών Ακολούθως, σκιαγραφείται το εθνικό θεσμικό πλαίσιο, το οποίο ρυθμίζει, τόσο την διαδικασία εκπόνησης των μελετών, όσο και την διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης έργων/δραστηριοτήτων, με γνώμονα τα βασικά νομοθετήματα, στα οποία θεσπίζονται οι κανονιστικές ρυθμίσεις που την διέπουν, ενώ παρουσιάζονται και σχετικές διατυπώσεις της νομολογίας του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, στις οποίες καταλήγει, χρησιμοποιώντας ως νομολογιακά εργαλεία τις επιμέρους αρχές του περιβαλλοντικού δικαίου και την στάθμιση συνταγματικά κατοχυρωμένων έννομων αγαθών, όπως η προστασία του περιβάλλοντος και η οικονομική ανάπτυξη. Καταλήγοντας, στα συμπεράσματα, δίδεται έμφαση στην αξιολόγηση της ενσωμάτωσης των ευρωπαϊκών Οδηγιών, στην ελληνική έννομη τάξη, αλλά και στην πρόταση παρεμβάσεων, προκειμένου αφενός να συντελεσθή η υπέρβαση των χρονιζουσών γραφειοκρατικών και μη, αγκυλώσεων και παθογενειών και αφετέρου ο θεσμός, τόσο των μελετών περιβαλλοντικής εκτίμησης, όσο και της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, να καταστούν βασικός μοχλός προαγωγής της προστασίας του περιβάλλοντος.