Η εικόνα των πολιτικών δυνάμεων στον έντυπο λόγο από την ανακοίνωση μέχρι την ψήφιση του Μνημονίου 1

Στην παρούσα εργασία επιχειρήσαμε να ασχοληθούμε με τη σχέση πολιτικής και δημοσιογραφίας, και την επιρροή που ασκούν τα Μέσα Επικοινωνίας στη διαμόρφωση του δημόσιου πολιτικού πεδίου, πραγματοποιώντας συγκεκριμένες επιλογές και μεθόδους ανάδειξης ή μη πολιτικών θεμάτων, κομμάτων, πολιτικών προσώπων και κοινωνικών φορέων, παρατηρώντας τον έντυπο λόγο την περίοδο ένταξης της Ελλάδας στο ΔΝΤ μέχρι την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου. Είναι μία περίοδος κατά την οποία η χώρα χαρακτηρίζεται από κρίση τόσο σε οικονομικό, όσο και σε πολιτικό – κοινωνικό επίπεδο, με εντάσεις στο πεδίο του δημόσιου λόγου, αλλά και ευρύτερα του δημόσιου χώρου. Μέσα από το πρίσμα της Κριτικής Ανάλυσης Λόγου, αλλά και της σκέψης της πολιτικής δημοσιότητας επιχειρήσαμε να μελετήσουμε αυτούς τους μηχανισμούς και συγκεκριμένα τους μηχανισμούς της δημοσιογραφικής πρακτικής και γλώσσας, ώστε να διερευνήσουμε τη σχέση λόγου και εξουσίας και τη συμβολή στην αναπαραγωγή ιδεολογιών και πολιτικο – κοινωνικών ανισοτήτων. Αναλυτικότερα, μέσα από την ανάλυση των ειδησεογραφικών κειμένων (Ελευθεροτυπία – Καθημερινή) και των δημοσιογραφικών μηχανισμών που χρησιμοποιούνται, επιχειρήσαμε να δούμε τον τρόπο με τον οποίο αναπαράγεται ή γλώσσα των πολιτικών προσώπων, των κομματικών και κοινωνικών φορέων σε μία περίοδο κρίσης. Η συγκριτική ανάλυση του λόγου μεταξύ δύο εφημερίδων διαφορετικής ιδεολογικοπολιτικής ταυτότητας μας φανέρωσε και διαφορετικές πρακτικές και στοχεύσεις των εντύπων, αλλά και διαφορετικές αναπαραστάσεις του πολιτικού πεδίου.