H διαχείριση των συγκρούσεων στη σχολική μονάδα στην Δευτεροβάθμια εκπαίδευση ανάμεσα σε αναπληρωτές και μόνιμους εκπαιδευτικούς

Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην διερεύνηση των φαινομένων των συγκρούσεων στην σχολική μονάδα και ειδικότερα σε εκπαιδευτικές μονάδες της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και στην ανεύρεση πιθανών συσχετισμών των συγκρουσιακών καταστάσεων , των εκπαιδευτικών που έλαβαν μέρος στην έρευνα και συγκεκριμένα βασισμένοι στην σχέση εργασίας που κατέχουν ( αναπληρωτές – μόνιμοι ) . Το θέμα της παρούσας ερευνητικής εργασίας προσεγγίζεται από την οπτική της Κοινωνικής Ψυχολογίας, μέσα από την αλληλεπίδραση ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων σε συσχέτιση με την θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας (Tajfel and Turner, 1979) .Ο σχεδιασμός της έρευνας είναι ποσοτικός, συσχετιστικός με τυχαία δειγματοληψία (Αθανασίου, 2007). Το δείγμα αποτελείται από 205 εκπαιδευτικούς σχολικών μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης χωρίς γεωγραφικό περιορισμό . Η έρευνα διενεργήθηκε σε τυχαία σχολεία της Ελλάδας . Η συγκεκριμένη έρευνα θα βοηθήσει την εκπαιδευτική κοινότητα αφού αφενός θα μπορέσει να διαφωτίσει τους εκπαιδευτικούς για την κατάσταση που μπορεί να συναντήσουν στην πράξη αναφορικά με τις ενδεχόμενες συγκρούσεις στον εκπαιδευτικό οργανισμό και αφετέρου θα μπορέσει να χρησιμοποιηθεί στο σχεδιασμό της εσωτερικής εκπαιδευτικής πολιτικής μιας σχολικής μονάδας και στον τρόπο που μπορεί να διευθετηθούν στο μέλλον δίνοντας έμφαση στην ιδιότητα τους . Ως προς τα συμπεράσματα από την έρευνα σημειώνουμε ότι έχει προκύψει η αδυναμία των εκπαιδευτικών των σχολικών μονάδων να καθορίσουν, να ιεραρχήσουν και να ερμηνεύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ως προς τη διαχείριση των συγκρούσεων στη σχολική μονάδα. Οι εκπαιδευτικοί, δηλώνουν ότι οι αιτίες που θεωρούν ότι είναι περισσότερο σημαντικές για τη δημιουργία συγκρούσεων μεταξύ τους στο χώρο της εργασίας τους είναι αρχικά ο ασαφής καθορισμός καθηκόντων, η κατανομή των τάξεων, οι συγκρουόμενοι στόχοι μεταξύ των μελών, η άνιση κατανομή αρμοδιοτήτων, ο τρόπος διοίκησης του σχολείου, οι περιορισμένοι πόροι σε υλικό και ανθρώπινο δυναμικό και η διαφορετικότητα των αξιών, των αντιλήψεων και κουλτούρας, το νέο προσοντολόγιο , η ηλικία . Τέλος , ο τρόπος που επιλέγουν να διαχειριστούν τις συγκρούσεις είναι υπό εξέταση πεδίο της έρευνας , καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι εκπαιδευτικοί προτιμούν να επιλέγουν τεχνικές όπως η αποφυγή για να αποσιωπούν την σύγκρουση , να μην δίνουν συνέχεια , χωρίς ωστόσο να δίνεται οριστική λύση στη σύγκρουση με αυτόν τον τρόπο.