Εργασία και αυτοεκπλήρωση: μαρξιστική αλλοτρίωση και σύγρονες μορφές εργασίας

Η παρούσα εργασία έχει ως επίκεντρο της την μαρξιστική έννοια αλλοτρίωση της ανθρώπινης εργασίας .Η εργασία δομείται σε δύο μέρη , θεωρητικό και εμπειρικό , και για την εκπόνηση της χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά βιβλιογραφία(βιβλία, ηλεκτρονικές πηγές).Το θεωρητικό μέρος καταπιάνεται με την εννοιολόγηση της αποξένωσης σε τρία μέρη , την προ-μαρξιανή αλλοτρίωση(Αριστοτέλης , Χέγκελ, Ρουσσώ, Καντ κλπ)ως μια ιστορικο-διαλεκτική προσέγγιση .Tην μαρξιανή αλλοτρίωση όπου η αποξένωση μελετάται ως παραγωγική σχέση. Τέλος την μαρξιστική συζήτηση πάνω στην αλλοτρίωση του Μαρξ(Μπόρκεναου, Ρεδέλ, Αντόρνο, Μαρκούζε κλπ), δηλαδή στην σφαίρα του εποικοδομήματος. Το εμπειρικό μέρος της εργασίας είναι αφιερωμένο στην σύνδεση της αλλοτρίωσης με το γενικότερο πλαίσιο των ευέλικτων μορφών απασχόλησης .Για την καλύτερη δυνατή κατανόηση της σύνδεσης αυτής παρουσιάζουμε τέσσερα παραδείγματα ευέλικτων μορφών στην σχέση τους με την αλλοτρίωση , πιο συγκεκριμένα αυτά της τηλεργασίας , των κυλιόμενων ωραρίων(βάρδιες) , της ελαστικής διευθέτησης του εργάσιμου χρόνου και τέλος εκείνο του μη γνήσιου δανεισμού (κατ' επάγγελμα δανεισμός ή κατ' επιχείρηση). Ο επίλογος επιχειρεί να διατυπώσει την υπέρβαση της αλλοτρίωσης, όπως την διατυπώνει ο Μαρξ στα έργα του,ως επίτευξη της εργασιακής αυτοεκπλήρωσης .Τα συμπεράσματα στα οποία οδηγούμαστε μας υποδεικνύουν ότι αφενός η ίδια η παραπέρα ανάπτυξη του καπιταλισμού(μονοπώλια, μετα-φορντισμός) οδηγεί σε μια όλο και μεγαλύτερη υφαρπαγή του ελέγχου της εργασίας απο την ίδια την εργασία και της επίδοσης του στο κεφάλαιο .Kαι αφετέρου οτι η αλλοτρίωση ξεκινά απο την εργασία για να εισβάλλει τελικά στον μη εργασιακό κόσμο(σπίτι, ελεύθερος χρόνος, συνείδηση).Ενδιαφέροντα σημεία για περαιτέρω ανάλυση είναι οι υπόλοιπες μορφές ευελιξίας καθώς και η ανάλυση της αλλοτρίωσης σε προ-καπιταλιστικούς σχηματισμούς.