Οι κοινωνικές επιπτώσεις από την αλληλεπίδραση του φυσικού με το δομημένο περιβάλλον, ιδίως στα αστικά κέντρα

Βασικός πυρήνας της έρευνας είναι η προσέγγιση τη σχέσης Κοινωνίας και Περιβάλλοντος, εντοπίζοντας τα σημεία επαφής, αλληλεπίδρασης και τριβής τους. Η αναζήτηση των αιτίων της δημιουργίας μεγάλων αστικών κέντρων και η παράλληλη αυξανόμενη τάση παραγωγής του δομημένου περιβάλλοντος ακολουθούν και επιχειρείται διεξοδική εξέταση του κοινωνικού χώρου και του σχηματισμού της πόλης και της διαμόρφωσης του αστικού περιβάλλοντος με ειδική αναφορά στην έννοια της γειτονιάς ως κοινωνικό μόρφωμα. Εντοπίζονται και αναλύονται η μορφολογική αναδιάρθρωση και η λειτουργία της πόλης καθώς επίσης και ο διακριτός μορφολογικός χαρακτήρας της, που περιλαμβάνει ανάμικτες λειτουργίες κατοικίας, εμπορίου και βιομηχανίας. Στη συνέχεια καταγράφονται οι κοινωνικο-οικονομικές συνέπειες και προφανείς δυσμενείς επιπτώσεις στη λειτουργία της πόλης, της κοινωνίας αλλά και της ζωής του ανθρώπου και περιγράφεται το νέο μοντέλο αστικής ανάπτυξης. Αναλύεται η επίδραση της αστικοποίησης στο φυσικό περιβάλλον και επισημαίνονται οι κοινωνικές επιπτώσεις της αστικής διεύρυνσης, με κύρια αναφορά στην κοινωνική ανισότητα που δημιουργείται από την παρεμπόδιση πρόσβασης όλων των κατηγοριών του πληθυσμού στις υπηρεσίες, στην εκπαίδευση, την απασχόληση κτλ. Τέλος, αναπτύσσονται οι μηχανισμοί κοινωνικής άμυνας για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και περιγράφονται οι πολιτικές εφαρμογής των βιώσιμων πόλεων. Διερευνάται επίσης η ενσωμάτωση ηθικών φραγμών στην κοινωνία για την αλόγιστη χρήση των φυσικών πόρων. Το συμπέρασμα επομένως και η διαπίστωση από τη σύγκρουση του δομημένου με το φυσικό περιβάλλον εξαιτίας των παρεμβάσεών του ανθρώπου προκύπτει από την κοινή απόληξη των επί μέρους αναζητήσεων. Την έντονη δηλαδή διατάραξη της αρμονικής σχέσης του ανθρώπου με το φυσικό του περιβάλλον και την υπέρβαση των οικολογικών ορίων. Το σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των ανθρωπογενών παρεμβάσεων αναλογεί στη δόμηση, με την ευρεία σημασία του όρου. Η επιλογή των καταλληλότερων προοπτικών και προτάσεων προφανώς θα αναδειχθεί από τον βαθμό ευαισθησίας και μέριμνας των κοινωνιών μας στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των σωρευμένων κρίσιμων κοινωνικών προβλημάτων.