Μοντέλα δημοκρατίας : το μπολιβαριανό σύνταγμα της Βενεζουέλας

Η δημοκρατία στην μακραίωνη ιστορία της, από την αρχαία «πόλιν» έως σήμερα, έχει προσλάβει πολλές και διαφορετικές έννοιες . Βασικό χαρακτηριστικό της δημοκρατίας παραμένει, πάντοτε, ο πλουραλισμός που αυτή γεννά. Πλουραλισμός, ο οποίος παράγει επιλογές, που με τη σειρά τους ενθέτουν εναλλακτικές, που, ακολούθως, προκαλούν συζήτηση, η οποία ενθαρρύνει την επικοινωνία, η επικοινωνία δε, ελαχιστοποιεί τον δογματισμό και, με τον τρόπο αυτό προάγεται η κατανόηση των φαινόμενων κάθε είδους, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών, πολιτειακών . Το Μπολιβαριανό παράδειγμα, αντιστρόφως, εξεταζόμενο ως φαινόμενο Συνταγματικό και πολιτικό, του οποίου η μελέτη και κατανόηση, απαλλασσόμενη στο βαθμό του δυνατού από κάθε είδους (προσωπικό) δογματισμό, ενθαρρύνει την επικοινωνία και προκαλεί συζήτηση, η οποία προβάλλει εναλλακτικές, παράγει επιλογές, οι οποίες στη σύγχρονη εποχή του νεωτερικού πλουραλισμού συμβάλλουν στον διάλογο για την διάρκεια και τις προοπτικές των νεότερων πολιτικών μορφών- στις οποίες και εστιάζει περισσότερο η παρούσα εργασία- αλλά, και κοινωνικών και οικονομικών μορφών, ήτοι στο διάλογο για την «νεωτερικότητα σήμερα». Αποτελεί, εξάλλου, το Μπολιβαριανό παράδειγμα της Βενεζουέλας, κατάλληλο προς τούτο εργαλείο και σημαντική συμβολή στον διάλογο για την «νεωτερικότητα σήμερα», αφού, ύψιστο στόχο του «μοντέλου» της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας και, ταυτόχρονα, κατευθυντήρια γραμμή για την ενασκούμενη από την Κυβέρνηση Chavez πολιτική, αποτελεί η επανίδρυση της Πολιτείας για την θεμελίωση μιας κοινωνίας δημοκρατικής, συμμετοχικής και πρωταγωνιστικής, όπως ο στόχος αυτός (προσδι)-ορίζεται στο Προοίμιο του Συντάγματος του 1999, εξειδικεύεται στα επιμέρους άρθρα του και συγκεκριμενοποιείται με τους Νόμους και τις εφαρμοζόμενες διοικητικές πρακτικές.