Εγκληματολογική προσέγγιση της Ορέστειας του Αισχύλου

Στις γραμμές που ακολουθούν τίθεται υπό εξέταση η τριλογία της "Ορέστειας" προκειμένου να αναλυθεί τμηματικά, κοινωνικοπολιτικά και κατά το δυνατόν από εγκληματολογική σκοπιά. Ο λόγος που αξιοποιείται η μετάφραση που έχει εισφέρει στο αναγνωστικό κοινό η φιλολογική ομάδα των εκδόσεων Κάκτου είναι διότι με τον τρόπο αυτό καθίσταται ευκολότερη η μελέτη του κειμένου αλλά και η πλήρης ανάλυση των εννοιών ως και των μυθολογικών προεκτάσεων που σε πλείστες των περιπτώσεων χρησιμοποιούνται συμβολικά από τον Αισχύλο προς αρτιότερη απόδοση νοημάτων. Κάθε τμήμα της τριλογίας "Ορέστεια" που συναπαρτίζεται από τις τραγωδίες "Αγαμέμνων", "Χοηφόροι" και "Ευμενίδες" διατηρεί την αυτοτέλειά του, πλην όμως είναι το σύνολο αυτών που μας επιτρέπει να συνάγουμε ασφαλή συμπεράσματα για τα μηνύματα που επιθυμεί να μεταδώσει στο θεατρικό κοινό ο αρχαιότερος των μεγάλων τραγικών μας Αισχύλος. Τελικό συμπέρασμα της πορείας της αφήγησης ότι η επικράτηση ενός δίκαιου οργάνου απονομής δικαιοσύνης στις κοινωνίες των ανθρώπων λειτουργεί ανασταλτικά του φαύλου κύκλου αίματος που μόνο αποτέλεσμα έχει την αυθαίρετη επιβολή ενός "υποκειμενικού" δικαίου που δε γίνεται κοινά αποδεκτό γι' αυτό και αναπαράγει τη βία η οποία σε μία ευνομούμενη πολιτεία πρέπει να ελέγχεται θεσμικά και να αξιοποιείται αμιγώς προς διατήρηση της τάξης και της ισορροπίας της κοινωνικής συμβίωσης. Ο μύθος του νικηφόρου βασιλιά Αγαμέμνονα που επιστρέφει στο παλάτι του Άργους μόνο και μόνο για να φονευθεί από τη σύζυγό του Κλυταιμνήστρα που με αυτόν τον τρόπο τον τιμωρεί για την άδικη θυσία της κόρης τους Ιφιγένειας και με τη σειρά της έρχεται αντιμέτωπη με την ίδια την τύχη που επεφύλαξε για τον άντρα της από το χέρι του γιου της Ορέστη λειτουργεί πλέον παραστατικά προς αυτό το σκοπό.