Η γυναίκα μέσα από την πεζογραφία της γενιάς του 1880

Η παρούσα εργασία έχει σαν σκοπό της να αναδείξει την θέση της γυναικείας παρουσίας στον χώρο κατά τον 19ο αιώνα τόσο στην ευρύτερη κοινωνικό – οικονομική ζωή της υπαίθρου, όσο και στον κλειστό και περιορισμένο χώρο του σπιτιού και της οικογενειακής – μητρικής θαλπωρής και φροντίδας των τέκνων. Για τον λόγο αυτό θα χρησιμοποιηθεί ως μεθοδολογία η ανάλυση περιεχομένου γραπτού κειμένου, όπου μέσα από την επεξεργασία και ανάλυση των συγκεκριμένων διηγημάτων που εξετάζουμε θα μπορέσουν να εξαχθούν κάποια έγκυρα και αξιόπιστα αποτελέσματα. Οι ηθογράφοι Βιζυηνός, Παπαδιαμάντης και Καρκαβίτσας στην παρούσα περίπτωση μέσα από τα αυτοβιογραφικά έργα τους "Το αμάρτημα της μητρός μου", "Η Φόνισσα" και "Η Λυγερή" αντίστοιχα που διαπνέονται από ένα είδος ρεαλισμού και νατουραλισμού, αναδεικνύουν περίτρανα αυτήν την αντίφαση, την κοινωνική ανισότητα μεταξύ των δυο φύλων, δηλαδή, τον αποκλεισμό της γυναίκας ως επί το πλείστον από την εργασία που είναι συνδεδεμένη με την εκπαίδευση, αλλά και από την ευρύτερη κοινωνική ζωή του τόπου της από την μια πλευρά, ενώ από την άλλη, αρχίζουν ολοφάνερα να διαφαίνονται και να ενισχύονται οι σχέσεις κυριαρχίας – υποταγής τόσο σε ιδεολογικό επίπεδο, όσο και σε πρακτικό του ισχυρού ανδρός έναντι της αδύναμης και ανίσχυρης γυναικός.