Εθνικά Κοινοβούλια και Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση

Η ερευνητική εργασία αφορά στο ευρύτερο θέμα της εμπλοκής των Εθνικών Κοινοβουλίων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, παίρνοντας ως περιπτωσιακή μελέτη τη προσαρμογή της Ελληνικής Βουλής στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι παράλληλα με την ευρύτερη ανάγκη για εξευρωπαϊσμό, μία έννοια γύρω από την οποία αναπτύχθηκε πλούσια ακαδημαϊκή συζήτηση. Η συζήτηση περί δημοκρατικού ελλείμματος στην Ένωση και η συνειδητοποίηση της απώλειας της πολιτικής δύναμης των κρατικών Κοινοβουλίων, απόρροια της μεταφοράς και άσκησης της δικής τους νομοθετικής αρμοδιότητας από τον ενωσιακό νομοθέτη (από το Συμβούλιο αρχικά, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μαζί με το Συμβούλιο αργότερα), οδήγησε σταδιακά στο αίτημα για ενεργότερη συμμετοχή και ενίσχυση του ρόλου των Εθνικών Κοινοβουλίων στο ενωσιακό οικοδόμημα, ως εκπροσώπων των λαών της Ευρώπης. H πρόοδος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης επέφερε αλλαγές στον ρόλο των Εθνικών Κοινοβουλίων, σεβόμενα πάντα τον ρόλο των ευρωπαϊκών οργάνων, προκειμένου να καθιερωθεί αποτελεσματικός δημοκρατικός έλεγχος της ευρωπαϊκής νομοθεσίας σε όλα τα επίπεδα. Η τάση αυτή ενισχύθηκε από τις νέες διατάξεις που εισήχθησαν με τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Αξιοποιώντας πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές καθώς και το αρχειακό υλικό της Βουλής των Ελλήνων, με την ολοκλήρωση της μελέτης αυτής της εργασίας, θα είμαστε σε θέση: να γνωρίζουμε τη διαχρονική εξέλιξη του ρόλου των Εθνικών Κοινοβουλίων στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα (από τις Ιδρυτικές Συνθήκες έως και τη Συνθήκη της Λισαβόνας), να έχουμε μια πληρέστερη εικόνα της λειτουργίας του συστήματος εμπλοκής των Εθνικών Κοινοβουλίων στην Ενωσιακή πολιτική διαδικασία, μέσω της ανάλυσης και ερμηνείας της σχέσης που διέπει τα κρατικά Κοινοβούλια με την Ένωση, την κοινοτική νομοθεσία, τις εθνικές κυβερνήσεις και δικαστήρια, και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να αντιλαμβανόμαστε τις έννοιες του κοινοβουλευτικού ελέγχου και της νομιμοποίησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ως βάση, για την καλύτερη κατανόηση της ευρωπαϊκής διαδικασίας λήψης αποφάσεων και της προσπάθειας μείωσης του δημοκρατικού ελλείμματος στην Ένωση, να κατανοήσουμε/ερμηνεύσουμε τις προσπάθειες του Ελληνικού Κοινοβουλίου για ευρύτερη συμμετοχή του στην ενοποιητική διαδικασία, έχοντας κατά νου την ιστορική διαδρομή των σχέσεων Κυβέρνησης-Βουλής, σε συνάρτηση με την ευρύτερη ελληνική πολιτική πραγματικότητα.