O θεσμός των αναπτυξιακών κινήτρων ως μέσο της περιφερειακής πολιτικής στην Ελλάδα: χωρική και κλαδική ανάλυση των ιδιωτικών επενδύσεων που εντάχθηκαν στους αναπτυξιακούς νόμους την τελευταία δεκαετία. Ανάλυση τάσεων και προτάσεις πολιτικής

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η επισκόπηση του θεσμού των επενδυτικών/αναπτυξιακών κινήτρων στους αναπτυξιακούς νόμους, όσο και η ανάλυση της αποτελεσματικότητάς τους ως μέσο άσκησης περιφερειακής πολιτικής στην Ελλάδα. Στις δεκαετίες από το 1950 μέχρι σήμερα, τα επενδυτικά κίνητρα εφαρμόστηκαν αδιάκοπα και μετασχηματίστηκαν την περίοδο 1982-2016 λαμβάνοντας την μορφή των αναπτυξιακών νόμων. Η περιφερειακή διάσταση των επιπτώσεων των κινήτρων εξετάζεται ειδικά στην περίπτωση των τριών τελευταίων νόμων με την ανάλυση δεδομένων ένταξης έργων της τελευταίας 11ετίας (2011-2021), λόγω διαθεσιμότητας των στοιχείων για τις πραγματοποιηθείσες υπαγωγές επενδυτικών σχεδίων. Αξιολογείται τόσο το χωροταξικό πρότυπο επενδύσεων το οποίο διαμόρφωσαν, όσο και η διάρθρωση των επενδυτικών σχεδίων ανά τομέα παραγωγής και κλάδο. Στη συνέχεια μελετάται η απόκριση της αγοράς στα μέχρι τώρα μοντέλα εφαρμογής του κινήτρου. Οι επενδύσεις αναλύονται ως προς την κλαδική και την χωρική τους διάσταση, την απασχόληση που προέβλεπαν να δημιουργήσουν και την σχέση ενίσχυσης και συνολικής επένδυσης. Βάσει των ευρημάτων διακρίνονται τάσεις, παρατίθενται συμπεράσματα για την αποτελεσματικότητα εφαρμογής του συστήματος κινήτρων ως προς την επίτευξη στόχων περιφερειακής ανάπτυξης και διατυπώνονται προτάσεις πολιτικής. Διαπιστώνεται ότι η αύξηση της διαθεσιμότητας κινήτρων για επενδύσεις δεν οδηγεί αυτομάτως σε ισοδύναμη αύξηση επενδύσεων ούτε τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και οι ενισχύσεις από μόνες τους δεν αποτελούν επαρκές κίνητρο για όλες τις περιφέρειες και κλάδους της οικονομίας.