Kίνα και περιβάλλον: εμπόδια και προοπτικές για την αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής κρίσης

Στην παρακάτω διπλωματική εργασία, αφορά τα περιβαλλοντικά ζητήματα που αντιμετωπίζει η Κίνα εδω και δεκαετίες και πιο συγκεκριμένα κατα πόσο η αδυναμία επίλυσής τους οφείλεται σε θέματα πολιτικής βούλησης ή αντικειμενικής έλλειψης των απαραίτητων ικανοτήτων. Η πολιτική (του) «μόλυνε, πλούτησε και μετά καθάρισε» που ακολούθησε η Δύση τις δεκαετίες του ’50 και του ‘60 και στην οποία βάσισε την οικονομική της ανάπτυξη, δεν είναι βιώσιμη τον 21ο αιώνα ειδικά απο μια οικονομία του μεγέθους της Κίνας. Ταυτόχρονα, το πολιτικό καθεστώς δέχεται πίεση να διατηρήσει τους μεγάλους αναπτυξιακούς ρυθμούς της οικονομιάς έτσι ώστε να διατηρήσει και την εξουσία του, γεγονός που θέτει την περιβαλλοντικής προστασία σε δεύτερη προτεραιότητα. Με το 19% του παγκόσμιου πληθυσμού να ζει στο έδαφός της και με μια απο τις μεγαλύτερες οικονομίες σήμερα, τα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κίνα και τα οποία οφείλονται κατα κύριο λόγο στην οικονομική της δραστηριότητα, δεν απειλούν μόνο εσωτερικό αλλά και διεθνές ζήτημα λόγω των επιπτώσεων που έχουν στις γειτονικές της χώρες και στο κλίμα γενικότερα. Χαρακτηριστικά μπορεί να αναφερθεί το παράδειγμα των παράνομων εισαγωγών ξυλίας απο την Καμπόζη για την κάλυψη των αναγκών της εγχώριας αγοράς, πρακτική που ενισχύει και επιταχύνει την αποδάσωση της εν λόγω χώρας. Γίνεται συνεπώς εμφανές, γιατί είναι σημαντικό να εξετάσουμε τις αιτίες αδυναμίας αντιμετώπισης της περιβαλλοντικής κρίσης. Αρχικά, θα επιχειρηθεί μια ανάλυση των πολιτικών που έχουν προωθηθεί απο την κεντρική κυβέρνηση και τα αποτελέσματα τους. Ειδικότερα, θα επιχειρηθεί μια εξέταση των λόγων που οι προαναφερθήσες πολιτικές δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Στη συνέχεια, θα εξετάσω τη θέση που κατέχει το περιβάλλον στην αντίληψη της κοινωνίας των πολιτών, σε τι βαθμό είναι διατεθημένη να αναλάβει το κόστος της περιβαλλοντικής προστασίας και το ρόλο που παίζει σε συνδιασμό με τα ΜΜΕ για την προώθηση περιβαλλοντικών ζητημάτων. Τέλος, θα προσπαθήσω να αναλύσω όλα τα παραπάνω δεδομένα σε συνδυασμό με την ξαφνική μεταστροφή πολιτικής της κινεζικής ηγεσίας όπως αυτή μεταφράστηκε με τη συμφωνία της με την Αμερική για τις εκπομπές αερίων του 2014 και το ρόλο της στην COP 21.