Η προστασία του περιβάλλοντος ως θεμελιώδες δικαίωμα

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η εξέταση των διατάξεων του ισχύοντος Συντάγματος της Ελλάδος ως προς την προστασία του περιβάλλοντος. Κατόπιν θα εξετάσουμε την προστασία του περιβάλλοντος σε τριμερές επίπεδο, ήτοι: τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία αν και θεμελίωσε ένα πρωτότυπο σύστημα διεθνούς προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με το οποίο παρείχε στα άτομα το πλεονέκτημα του δικαστικού ελέγχου όσον αφορά το σεβασμό των δικαιωμάτων, εντούτοις δεν αναφέρεται στην προστασία του περιβάλλοντος,  τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη που αποτελεί χαλαρό βραχίονα του Συμβουλίου της Ευρώπης στα κοινωνικά δικαιώματα και στην ουσία προέκταση της ΕΣΔΑ και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων που εδραιώνει σε ένα ενιαίο κείμενο τα θεμελιώδη δικαιώματα που ισχύουν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την παράλληλη επισκόπηση της ενωσιακής περιβαλλοντικής πολιτικής. Αποτελεί όμως αναμφισβήτητο γεγονός ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός στηρίζεται σε τρεις πυλώνες: στο αρχαιοελληνικό πολιτισμό, στο ρωμαϊκό δίκαιο( ;) και στον χριστιανισμό. Για το λόγο αυτό καθίσταται αναγκαία η χρήση όχι μόνο της νομικής επιστήμης η οποία «φορτίζει τοὺς ἀνθρώπους φορτία δυσβάστακτα» αλλά και της ιστορικής διότι έτσι διαφαίνεται όχι μόνο η κοινωνική δομή, αλλά και ο πυρήνας της κρατούσας ιδεολογίας στην εκάστοτε κοινωνία και οι απώτεροι στόχοι της. Άλλωστε, ὄλβιος ὅστις τῆς ἱστορίας ἔσχε μάθησιν, το οποίο ισχύει απόλυτα και στην ιστορία της Χριστιανικής Εκκλησίας. Για το λόγο αυτό, πρώτα θα εξετάσουμε τη θέση της ελληνορθόδοξης παράδοσή μας, σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος.