Η υψηλή στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στη μεταψυχροπολεμική εποχή

Η παρούσα ατομική διατριβή στοχεύει να παρουσιάσει μια ανασκόπηση της Αμερικανικής Υψηλής Στρατηγικής μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Έχοντας ως γνώμονα το θεωρητικό υπόβαθρο της προσέγγισης των διεθνών σχέσεων υπό το πρίσμα του πολιτικού ρεαλισμού, γίνεται μια προσπάθεια ανάλυσης της αμερικανικής υψηλής στρατηγικής, προκειμένου να κατανοήσουμε την επιδίωξη των ΗΠΑ να διαδραματίσουν έναν ηγεμονικό ρόλο στο μεταψυχροπολεμικό κόσμο και αξιολόγησης της με βάση τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν. Για να εξυπηρετήσει τον σκοπό αυτό η εργασία είναι δομημένη ως εξής : Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια προσπάθεια προσέγγισης της έννοιας της στρατηγικής και ο προσδιορισμός της υψηλής στρατηγικής όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα από την κοινή προσπάθεια όλων των συντελεστών ισχύος που έχει στη διάθεσή του κάθε κράτος, για την επίτευξη των πολιτικών και εθνικών του σκοπών. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στους παράγοντες, οι οποίοι έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της αμερικανικής υψηλής στρατηγικής και στους πυλώνες στους οποίους αυτή στηρίζεται. Στη συνέχεια αναπτύσσεται η μεθοδολογία εντοπισμού των εθνικών συμφερόντων και ανάπτυξης της Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας όπως διδάσκεται στη Σχολή Πολέμου του Στρατού των ΗΠΑ (USAWC). Στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζεται η αμερικανική εξωτερική πολιτική στον μεταψυχροπολεμικό κόσμο μέσα από τους χειρισμούς των τεσσάρων προέδρων και τα δόγματα που εφάρμοσαν, ενώ στο τέλος γίνεται και μια αναφορά στην επίδραση της εξωτερικής πολιτικής της μεγάλης δύναμης επί των ελληνικών εθνικών συμφερόντων. Στο τέταρτο κεφάλαιο, που αποτελεί και έναν εκτενή επίλογο, συνοψίζονται τα βασικά συμπεράσματα και προοπτικές, αναδεικνύοντας σημαντικά στοιχεία του αναδυόμενου πολυπολικού κόσμου, όπως αυτός διαμορφώνεται στο χάραμα του 21ου αιώνα υπό την επιρροή της υψηλής στρατηγικής της ηγεμονεύουσας δύναμης των ΗΠΑ.