habitus. Κριτική της κοινωνικής πρακτικής και η κοινωνική κατασκευή του δρώντος υποκειμένου στο πρώιμο έργο του Πιερ Μπουρντιέ υπό το πρίσμα των βεμπεριανών του προεκτάσεων

Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ της κοινωνιολογικής σκέψης του Μαξ Βέμπερ και του Πιερ Μπουρντιέ, με έμφαση στην έννοια του habitus και τη θεωρία της πρακτικής. Στόχος είναι να αναδειχθεί ο τρόπος με τον οποίο ο Βέμπερ επηρέασε, άμεσα ή έμμεσα, τη συγκρότηση του μπουρντιανού θεωρητικού οικοδομήματος, καθώς και τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης ανάμεσα στους δύο στοχαστές. Ξεκινώντας με τις πρώτες επαφές του Μπουρντιέ με την βεμπεριανή κατανοούσα κοινωνιολογία, η εργασία πραγματεύεται τη σύσταση του δρώντος κοινωνικού υποκειμένου στο κοινωνικό πεδίο μέσω του habitus, εξετάζοντας παράλληλα τις όψεις του συμβολικού που διέπει την πρακτική (νομιμοποίηση, ορθολογικότητα, κυριαρχία). Πρόκειται επομένως για μια κριτική, με την έννοια της οριοθέτησης παρά της αποδόμησης, που επανεξετάζει θεωρητικά τη συμβολή του Βέμπερ στη διαμόρφωση της σκέψης του Μπουρντιέ, και αποκαθιστά ιστορικά τον Μπουρντιέ ως μελετητή του Βέμπερ.