Εναλλακτικά δίκτυα διανομής τροφίμου στο πλαίσιο της αλληλέγγυας οικονομίας και της αστικής ανθεκτικότητας. Η περίπτωση του Συνεταιρισμού Γαλατσίου χωρίς μεσάζοντες

Η παρούσα μελέτη εξετάζει τα εναλλακτικά δίκτυα διανομής τροφίμου ως εγχειρήματα αλληλέγγυας οικονομίας και το ρόλο που διαδραματίζουν στα πλαίσια της αστικής ανθεκτικότητας ως προς την επισιτιστική ασφάλεια των πόλεων. Τα εναλλακτικά δίκτυα διανομής τροφίμου, παγκοσμίως, αποτελούν μια «αντί – συμβατική» πρόταση στρέφοντας το ενδιαφέρον στη βιώσιμη παραγωγή, διανομή και κατανάλωση τροφής υπογραμμίζοντας τη σημασία της δίκαιης πρόσβασης σε αυτήν και την «επανακοινωνικοποίηση» της. Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης, έκαναν δυναμικά την εμφάνιση τους οι αγορές χωρίς μεσάζοντες, θέτοντας τον προβληματισμό της «οικονομικής εκμετάλλευσης» παραγωγών και καταναλωτών γύρω από την αγορά των τροφίμων, προτείνοντας μια εναλλακτική λύση ως προς τη διανομή τους. Κύριος στόχος της εργασίας είναι η αποτύπωση των χαρακτηριστικών της δυναμικής των εναλλακτικών δικτύων διανομής τροφίμου στη διαμόρφωση μιας νέας αγοραστικής αντίληψης των καταναλωτών, καθώς και η διερεύνηση της βιωσιμότητας τους ως εγχειρήματα αλληλέγγυας οικονομίας. Μεθοδολογικά η έρευνα στηρίχθηκε στη βιβλιογραφική επισκόπηση γύρω από τα ζητήματα της αλληλέγγυας οικονομίας, επισιτιστικής ασφάλειας και της αστικής ανθεκτικότητας και την εμπειρική έρευνα, μέσω μελέτης περίπτωσης του συνεταιρισμού Γαλατσίου χωρίς μεσάζοντες. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως ο συγκεκριμένος συνεταιρισμός, μέσα από τη λειτουργία του, σύμφωνα με τις αρχές της αλληλέγγυας οικονομίας, απαντά πολλαπλά στα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η πόλη εν μέσω οικονομικής κρίσης, τόσο σε επίπεδο επισιτιστικής και διατροφικής ασφάλειας όσο και δημιουργώντας ένα κοινωνικό χώρο έκφρασης. Πρόκειται για ένα εγχείρημα βιώσιμο το οποίο καταφέρνει να προτείνει μια εναλλακτική λύση στην πρόσβαση σε ποιοτικά και φθηνά τρόφιμα, παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες και αποτελώντας ένα τόπο συνάντησης και πολιτικής έκφρασης.