Πολεοδομική απαλλοτρίωση: θεωρία και πράξη στην ελληνική έννομη τάξη

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τον θεσμό της πολεοδομικής απαλλοτρίωσης υπό θεωρητική και νομολογιακή σκοπιά. Η πολεοδομική απαλλοτρίωση αρχικώς προσεγγίζεται ως προς την συνταγματική και κατά την ΕΣΔΑ θεμελίωσή της αλλά και ως περιορισμός του δικαιώματος της ιδιοκτησίας. Ακολουθεί ανάλυση του θέματος στα επιμέρους στοιχεία και χαρακτηριστικά του και το θεσμικό του πλαίσιο. Προς πληρέστερη απεικόνισή του εξετάζεται τόσο κατά τα κοινά του στοιχεία με τον γενικότερο θεσμό της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης όσο και κατά τα ιδιαίτερα στοιχεία που το χαρακτηρίζουν. Ακολούθως γίνεται αναφορά στη σημασία και το λειτουργικό ρόλο της πολεοδομικής απαλλοτρίωσης προς την επιστήμη της πολεοδομίας. Έτσι η εργασία καταφθάνει στο ζήτημα της προϋπόθεσης της αποζημίωσης του απαλλοτριούμενου ακινήτου και ειδικότερα αυτής του απαλλοτριούμενου αγροτικού ακινήτου. Εν συνεχεία, εξετάζεται τόσο το σχετικό νομικό καθεστώς στην Ελλάδα όσο και η νομολογιακή προσέγγιση του ζητήματος και οι πρωτοπόρες αποφάσεις στον χώρο αυτό σε εθνικό επίπεδο. Καταλήγοντας η παρούσα εργασία διατυπώνει συμπερασματικές παρατηρήσεις για την στάση της σύγχρονης ελληνικής νομολογίας και την πρόσφατη μεταστροφή της επί του θέματος και αξιολογεί σχετικά την ενσωμάτωση της σχετικής νομολογίας του ΕΔΔΑ στην αντίστοιχη ελληνική δικαστική κρίση και αξιολόγηση.