Ευρωπαϊκή Ένωση- από τον επιμερισμό στην μετατόπιση ευθυνών : οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στην πολιτική ασύλου

Τα τελευταία χρόνια, η πραγματικότητα των ανθρώπων, που ζητούν διεθνή προστασία στην Ευρώπη είναι εξαιρετικά προβληματική, παρουσιάζει χαρακτηριστικά ανθρωπιστικής κρίσης, επηρεάζει, δε, με δραματικό τρόπο τα δικαιώματα τους, σε μια Ευρώπη που κλυδωνίζεται από την οικονομική κρίση, όπου η ακροδεξιά ρητορική κατά των μεταναστών και προσφύγων, η δαιμονοποίηση των εξαιρετικά ευάλωτων αυτών πληθυσμών για τα «δεινά» της και οι καταγραφές ρατσιστικής βίας σε βάρος τους συνεχώς αυξάνονται. Η Ευρώπη εμφανίζεται απρόθυμη να υποδεχτεί τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, εφαρμόζοντας, αφ’ ενός, εκτεταμένες πολιτικές αποτροπής εισόδου και ελέγχου των συνόρων και αφ’ ετέρου πολιτικές περιορισμού δικαιωμάτων των «νεοεισερχομένων», που απομακρύνονται από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και υπονομεύουν την ίδια τη συνοχή της. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στην καταγραφή της αλλαγής της πολιτικής ασύλου στην Ευρώπη συνεπεία και των πρόσφατων εξελίξεων μετά την λεγόμενη «προσφυγική κρίση» του 2015. Οι εξελίξεις αυτές, οδηγούν στην πράξη σε μια «μετατόπιση» αρχών, καθώς, από την υποχρέωση παροχής διεθνούς προστασίας επί τη βάση του επιμερισμού της ευθύνης μεταξύ των κρατών μελών - που έστω και προσχηματικά αποτελεί βασική αρχή της λειτουργίας της ΕΕ - δρομολογείται η θεσμοθέτηση της « μετατόπισής» της : στην «άδικη» μετατόπιση της ευθύνης προς τις χώρες «πρώτης υποδοχής- εισόδου» στην ΕΕ και ταυτόχρονα στην μετατόπιση του «βάρους» της προστασίας σε «τρίτες» χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες, προφανώς στο όνομα της σκοπιμότητας, «χρίζονται» ασφαλείς για τους πρόσφυγες, ενώ δεν πληρούν τα πρότυπα και τις εγγυήσεις προστασίας τους.