Συγκριτική μελέτη της εφαρμογής της ενωσιακής πολιτικής ασύλου στην Ελλάδα και στη Γαλλία

Η παρούσα διπλωματική εργασία αναλύει τη διαμόρφωση του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου, εστιάζοντας στη συνεργασία των κρατών – μελών μέσα από τις συνθήκες του Μάαστριχτ, του Άμστερνταμ και της Λισαβόνας, αλλά και μέσα από το δευτερογενές ενωσιακό δίκαιο και τα πενταετή προγράμματα. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ευρωπαϊκή συνεργασία σε θέματα ασύλου στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης του 2015, καθώς και εάν αυτή η συνεργασία τείνει στην ενίσχυση του ενιαίου συστήματος ασύλου ή σε επιστροφή στις εθνικές πολιτικές. Σε αυτό το πλαίσιο, επιχειρείται η συγκριτική ανάλυση του δικαίου ασύλου δύο συγκεκριμένων κρατών – μελών, της Ελλάδας και της Γαλλίας.Μέσω της μελέτης της εφαρμογής της ενωσιακής πολιτικής ασύλου στην Ελλάδα και στη Γαλλία, επιχειρείται να απαντηθεί εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση κατευθύνεται πραγματικά στην ενίσχυση του ενιαίου συστήματος ασύλου ή επιστρέφει σε εθνικές πολιτικές ασύλου ύστερα από τα συνεχιζόμενα προσφυγικά – μεταναστευτικά ρεύματα στην Ένωση, και δη ύστερα από την προσφυγική κρίση του 2015. Η συγκριτική μέθοδος χρησιμεύει ως εργαλείο ανάλυσης, προβληματισμού και αξιολόγησης του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου (ΚΕΣΑ), το οποίο ξεκίνησε να κατανέμει την ευθύνη εξέτασης αιτήσεων ασύλου μεταξύ των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την εφαρμογή του Κανονισμού του Δουβλίνου πριν από την εναρμόνιση των διαδικασιών εξέτασης των αιτήσεων ασύλου και των συνθηκών υποδοχής στα κράτη μέλη, μέσω της υιοθέτησης και εφαρμογής των σχετικών Οδηγιών.Μέσα από τη συγκριτική μελέτη, αναδεικνύονται έτσι οι σημερινές προκλήσεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι παθογένειες που παρουσιάζονται στο πλαίσιο του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου.