Ο θεσμός του τοπικού συμπαραστάτη-διαμεσολαβητή: μια συγκριτική προσέγγιση με το θεσμό του Συνηγόρου του Πολίτη

Τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών περιπλέκονται συχνά με τους φορείς του δημοσίου και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο θεσμός της τοπικής διαμεσολάβησης στην Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει υπαρκτά φαινόμενα κακοδιοίκησης που εντοπίζουν οι πολίτες στις συναλλαγές τους με τους ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού. Η μελέτη στοχεύει στην ανάδειξη του θεσμού της τοπικής διαμεσολάβησης στην Ελλάδα. Ο ρόλος και η αποστολή των τοπικών Διαμεσολαβητών προβλέπεται στο Ν. 4555/2018 «Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι». Ωστόσο, ο θεσμός προϋπήρχε και λειτούργησε και στο Ν. 3852/2010 «Πρόγραμμα Καλλικράτης», με τη μορφή του δημοτικού και περιφερειακού Συμπαραστάτη του Πολίτη και της Επιχείρησης. Στην Ευρώπη και διεθνώς, η έννοια της τοπικής διαμεσολάβησης είναι οικεία εδώ και δεκαετίες. Στην Ελλάδα, η πιο γνωστή μορφή διαμεσολάβησης αποτελεί εκείνη του εθνικού διαμεσολαβητή, μέσω της λειτουργίας του Συνηγόρου του Πολίτη. Μέσω της συγκριτικής προσέγγισης των δύο θεσμών διαμεσολάβησης, επιχειρείται η ανάδειξη συναρμοδιοτήτων, αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων και αποσαφήνισης των ορίων λειτουργίας τους. Μέσα από την παρούσα εργασία αναδύεται ένα προτεινόμενο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δημοτικών Διαμεσολαβητών και του Συνηγόρου του Πολίτη.