Η πρόσβαση στην περιβαλλοντική πληροφορία υπό το πρίσμα της Σύμβασης του Άαρχους και η ελληνική νομοθεσία

Η Σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα , (που εν συνεχεία αναφέρεται ως η Σύμβαση του Άαρχους), υπογράφηκε στην πόλη Άαρχους της Δανίας στις 25 Ιουνίου 1998 κατά την Τέταρτη Υπουργική Διάσκεψη στο πλαίσιο του προγράμματος «Περιβάλλον για την Ευρώπη». Τέθηκε σε ισχύ στις 30 Οκτωβρίου 2001. Η Σύμβαση του Άαρχους αποτελεί ένα νέο είδος περιβαλλοντικής συμφωνίας, που συνδέει τα περιβαλλοντικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον, καθιερώνει τα δικαιώματα των πολιτών για περιβαλλοντικά θέματα . Τα Μέρη της Σύμβασης υποχρεούνται να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου οι δημόσιες αρχές (σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο) να συμβάλλουν προκειμένου να καταστούν αυτά τα δικαιώματα αποτελεσματικά. Η Σύμβαση αποτελείται από τρεις «πυλώνες» έκαστος των οποίων περιλαμβάνει διατάξεις που αναφέρονται: • ο πρώτος πυλώνας προβλέπει το δικαίωμα των πολιτών να έχουν πρόσβαση στις περιβαλλοντικές πληροφορίες που κατέχουν οι δημόσιες αρχές. • ο δεύτερος πυλώνας προβλέπει τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων που έχουν συνέπειες για το περιβάλλον και εστιάζεται στην ανάγκη αύξησης της συμμετοχής των πολιτών σε αυτές τις διαδικασίες, ως μέσο για την επίτευξη αειφορικής ανάπτυξης. • o τρίτος πυλώνας προβλέπει το δικαίωμα των πολιτών για πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, το δικαίωμα δηλαδή των πολιτών να αναθεωρούν τις διαδικασίες. Επανεξέταση δηλαδή με στόχο την αμφισβήτηση των αποφάσεων των δημοσίων φορέων, οι οποίες ελήφθησαν χωρίς την τήρηση των δύο προαναφερόμενων δικαιωμάτων ή του περιβαλλοντικού δικαίου γενικότερα