Ο εγκληματοπροληπτικός ρόλος του ψυχολόγου

Στο πλαίσιο της θεραπευτικής δικαιοσύνης, ως εναλλακτικής μορφής απονομής της δικαιοσύνης, στην παρούσα έρευνα μελετάται ο ρόλος του ψυχολόγου στην πρόληψη της παραβατικότητας. Όπως προκύπτει από τις συνεντεύξεις με επαγγελματίες ψυχολόγους, οι άνθρωποι πράγματι εκμυστηρεύονται στον ειδικό παραβατικές πράξεις που διέπραξαν ή σκέφτονται να διαπράξουν. Η προσωπικότητα του ειδικού και η ποιότητα της θεραπευτικής σχέσης αναδεικνύονται ισχυροί παράγοντες σε αυτή τη διαδικασία και σίγουρα ισχυρότεροι από το αν ο ειδικός έχει την ιδιότητα του ψυχολόγου ή του ψυχιάτρου. Αναφέρονται πολλές παραβατικές δραστηριότητες με συχνότερες την ενδοοικογενειακή βία, τη χρήση ουσιών, τα οικονομικά αδικήματα και τις απόπειρες αυτοκτονίας. Επιπλέον, η εκμυστήρευση φαίνεται να έχει πράγματι εγκληματοπροληπτική δράση κυρίως όσον αφορά ήπιες παραβατικές δραστηριότητες εξεταζόμενες σε ατομικό επίπεδο. Ο κύριος τρόπος δράσης είναι η αναζήτηση των κινήτρων της παραβατικότητας αλλά επηρεάζεται από διάφορες παραμέτρους όπως η θεραπευτική προσέγγιση του ειδικού. Σημαντικός παράγοντας εδώ αναδεικνύεται η άρση του θεραπευτικού απορρήτου αποκλειστικά για τις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται επικινδυνότητα του πελάτη για τον εαυτό του ή κάποιον τρίτο.