Κοινωνιο-ψυχολογικοί παράγοντες που συμβάλλουν στην έξαρση της «Ισλαμοφοβίας»: διαφοροποίηση ανάλογα με την ομάδα–στόχο (οικονομικοί μετανάστες-πρόσφυγες)

Η έξαρση του πολέμου στη Συρία σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση σε πολλές χώρες της Ασίας έχουν δημιουργήσει ένα μεγάλο κύμα Μουσουλμάνων οικονομικών μεταναστών και προσφύγων. Η Ελλάδα αποτελεί έναν πρώτο αλλά όχι τελικό προορισμό των ανθρώπων αυτών, οι οποίοι τελικά όμως εγκλωβίζονται στη χώρα. Η έκρυθμη αυτή κατάσταση σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες τρομοκρατικές επιθέσεις παγκοσμίως έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη έντονης προκατάληψης απέναντι στις δύο αυτές ομάδες, δηλαδή τους Μουσουλμάνους οικονομικούς μετανάστες και τους πρόσφυγες. Ο όρος που χρησιμοποιείται για την προκατάληψη αυτή είναι Ισλαμοφοβία, η οποία και αποτελείται από δυο διαστάσεις: την προκατάληψη απέναντι στο Ισλάμ και την κριτική προς αυτό. Στην εργασία αυτή θα μελετηθούν οι παράγοντες που συμβάλλουν στην έξαρση της Ισλαμοφοβίας και για τις δύο ομάδες – στόχους. Η μελέτη θα γίνει υπό το πρίσμα τριών θεωρητικών προσεγγίσεων της κοινωνικής ψυχολογίας: της θεωρίας κοινωνικής ταυτότητας σε συνδυασμό με τον ορισμό για το έθνος και την εθνική κι ευρωπαϊκή ταύτιση, την ενοποιημένη θεωρία απειλής και τη σημασία της θρησκευτικής ορθοδοξίας για την ανάπτυξη της Ισλαμοφοβίας απέναντι στην εκάστοτε ομάδα στόχο. Η μελέτη γίνεται μέσω σταθμισμένων ερευνητικών εργαλείων κι η ανάλυση μέσω αναλύσεων διαδρομών του προγράμματος AMOS. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι κεντρικό ρόλο και για τις δύο ομάδες – στόχους για τη διαμόρφωση της προκατάληψης απέναντι στο Ισλάμ (αλλά όχι της κριτικής) έπαιζαν οι τρεις μορφές απειλής (ρεαλιστική, ασφαλείας, συμβολική). Επίσης, ιδιαίτερα σημαντικός εμφανίστηκε και ο ρόλος του εθνοπολιτισμικού ορισμού για το έθνος, ενώ τα θρησκευτικά στοιχεία εμφανίστηκαν να εμπλέκονται μόνο στην προκατάληψη απέναντι στην ομάδα – στόχο των μεταναστών.