Πανδημία και προσωπικά δεδομένα ασθενών

Η πανδημία του ιού Covid-SARS-19, αποτέλεσε την αφετηρία/υπόβαθρο της επέμβασης του κράτους/φορέων στη σφαίρα ιδιωτικότητας των πολιτών, υπό το πρίσμα της προστασίας της δημόσιας υγείας. Το ελληνικό κράτος, προσπαθώντας να αναχαιτίσει τον φονικό ιό, υιοθέτησε πρακτικές, υπό τις οδηγίες της Ε.Ε. και του Π.Ο.Υ., οι οποίες σχετίζονταν άμεσα με τα προσωπικά δεδομένα υγείας. Κάθε πρόσωπο έχει το θεμελιώδες δικαίωμα προστασίας του απορρήτου της ιδιωτικής του ζωής και των σχετικών ευαίσθητων πληροφοριών που αυτή εμπερικλείει. Πάρα ταύτα, σήμερα, που η πανδημία βρίσκεται ακόμη σε έξαρση, είναι δυνατόν η προσωπική ζωή και δράση του ατόμου να επηρεάζουν και άλλους πολίτες. Ως εκ τούτου, υφίσταται περίπτωση να δημοσιοποιηθούν ευαίσθητα δεδομένα. Έτσι, η πανδημία συνιστά τομή στον τρόπο αντιμετώπισης των προσωπικών δεδομένων και αν ναι τίθενται περιορισμοί στα δεδομένα αυτά, επηρεάζεται ο πυρήνας τους; Είναι απαραίτητη η επέμβαση της πολιτείας στα δεδομένα υγείας, για λόγους δημοσίου συμφέροντος, ώστε να αποφευχθούν δυσμενέστερες συνέπειες σε όλους τους τομείς; Υπό τις παρούσες συνθήκες, διαφαίνεται ότι υφίσταται σύγκρουση του δικαιώματος στην προστασία των προσωπικών δεδομένων υγείας με άλλα δικαιώματα. Η όποια παραβίαση δικαιωμάτων, όμως, λαμβάνει χώρα μόνο στο μέτρο που δεν παραβιάζεται ο πυρήνας των δικαιωμάτων, δυνάμει στάθμισης είτε a priori είτε in concreto. Ο όποιος περιορισμός δικαιωμάτων γίνεται βάσει της αρχής της αναλογικότητας. Με αφετηρία τα ως άνω, σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύντομη παρουσίαση του ζητήματος της πανδημίας Covid-19 σε συνδυασμό με τα προσωπικά δεδομένα υγείας, αναδεικνύοντας το πλαίσιο προστασίας τους, τη δυνατότητα περιορισμού τους, τις συνθήκες και προϋποθέσεις περιορισμού.