Πέρα από τον ποινικό εγκλεισμό: το μέτρο της διοικητικής κράτησης μετακινούμενων πληθυσμών στην ενωσιακή και την ελληνική νομοθεσία και πρακτική

Στην εργασία εξετάζεται το μέτρο της διοικητικής κράτησης ως μέσο πολιτικού καταναγκασμού που δεν περιορίζεται από τις παραδοσιακές εγγυήσεις του ποινικού νόμου και εφαρμόζεται αδιακρίτως ως βασικό εργαλείο ελέγχου και χειραγώγησης μετακινούμενων πληθυσμών, υπηρετώντας και αναπαράγοντας στη σύγχρονη εποχή αποικιοκρατικές λογικές διαχωρισμού και υποτέλειας. Στο πρώτο μέρος επιχειρείται αρχικά η διερεύνηση του θεωρητικού πλαισίου γύρω από την έννοια της εγκληματοποίησης. Η εστίαση στρέφεται στην εγκληματοποίηση της μετανάστευσης, που απομακρύνεται από τις επικρατούσες αρχές της νομικής σκέψης και θεωρίας, καθώς και από τις εκπεφρασμένες προθέσεις (λόγους) της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα εδάφη της και παγκοσμίως. Στη συνέχεια, αναλύεται η σύγκλιση μεταναστευτικού και ποινικού νόμου με την όλο και εντονότερη στροφή στο πρόταγμα της ασφάλειας και του ελέγχους. Περιγράφεται και νοηματοδοτείται ο όρος crimmigration, ως φαινομενολογικό σύμπλεγμα που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα αναπαράγοντας και επεκτείνοντας τις υφιστάμενες αλυσίδες ιεραρχίας πέρα από τα φυσικά όρια, με τη μετατροπή του κοινωνικού χώρου σε ποινικό | διοικητικό. Στο δεύτερο μέρος εξετάζονται οι πρακτικές με τις οποίες κατασκευάζεται και αναπαράγεται η εγκληματοποίηση της μετανάστευσης και οι συνθήκες της διοικητικής κράτησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Παρατίθενται στοιχεία από έρευνες και κείμενα συλλογικοτήτων που ασχολούνται με το θέμα και παρουσιάζονται εμπειρίες από κρατούμενα πρόσωπα, όπως έχουν καταγραφεί σε ποιοτικές έρευνες, ώστε να γίνει αντιληπτό το πώς λειτουργούν οι διαδικασίες που συνδέονται με τη διαχείριση της μετανάστευσης (άσυλο, κράτηση), με ιδιαίτερη εστίαση στα στοιχεία του χώρου και του χρόνου.