Το κίνημα ειρήνης και οι μαραθώνιες πορείες στην Ελλάδα τη δεκαετία 1960

Σκοπός της εργασίας είναι να αναδείξουμε, να αναλύσουμε και να προβάλουμε τις Μαραθώνιες Πορείες, τις οργανώσεις που τις έστησαν, το διεθνές κλίμα και την προϊστορία τους. Το ελληνικό ειρηνιστικό κίνημα που ξεκινά από τη δεκαετία του 1950, είχε ως κύριο σκοπό του τον εκδημοκρατισμό της ελληνικής κοινωνίας σε όλα τα επίπεδά της. Με την δημιουργία του Φιλειρηνικού Μετώπου Νέων και της Ενιαίας Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδος, τις οποίες εμείς λαμβάνουμε υπόψη ως τις πρώιμες μορφές των ειρηνιστικών οργανώσεων της δεκαετίας του 1960, νέοι κατά κύριο λόγο άνθρωποι συσπειρώθηκαν αντιτάχθηκαν στον πόλεμο, στον περιορισμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου, στην αδικία και την πολιτική διαφθορά. Το κίνημα αυτό κορυφώνεται στη σύντομη δεκαετία του 1960 και διακόπτεται οριστικά με το πραξικόπημα των συνταγματαρχών. Η δεκαετία του '60, ήταν αυτή που γέννησε τις ελληνικές Μαραθώνιες Πορείες Ειρήνης, και συγκεκριμένα τις τέσσερις πρώτες. Ήταν η δεκαετία που η Ελλάδα πρωτοστάτησε στον αγώνα εναντίων των πυρηνικών αφοπλισμών, εναντίων της εγκατάστασης βάσεως, του συνασπισμού του ΝΑΤΟ, των πολεμικών επιχειρήσεων ανά τον κόσμο. Οι Μαραθώνιες Πορείες Ειρήνης θεωρήθηκαν, και πράγματι ήταν, από τις κορυφαίες εκδηλώσεις του προδικτατορικού κινήματος ειρήνης. Παράλληλα, οι κύριες ειρηνιστικές οργανώσεις, η Ελληνική Επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη και ο Σύνδεσμος Μπέρναρντ Ράσελ έπαιρναν μέρος στις διεθνείς διασκέψεις, που αφορούσαν την Ειρήνη και την πρόοδο του ανθρώπου.