Κοινωνικοπολιτικές πρακτικές ασυνόδευτων ανηλίκων στην Ελλάδα

Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως βασικό αντικείμενο πραγμάτευσης την κοινωνική και θεσμική πρακτική γύρω από τους ασυνόδευτους ανηλίκους στην Ελλάδα. Το ζήτημα αυτό ανατέμνει πολλές διαστάσεις του κοινωνικού πεδίου και σχετίζεται αξεδιάλυτα με το προσφυγικό καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των ασυνόδευτων ανηλίκων στην χώρα μας ανήκει στον προσφυγικό πληθυσμό. Το ερευνητικό αντικείμενο προσεγγίστηκε με διττό τρόπο, τόσο βιβλιογραφικά όσο και εμπειρικά. Σε επίπεδο βιβλιογραφικής πραγμάτευσης αναλύθηκε το νομικό και κανονιστικό πλαίσιο αντιμετώπισης των ασυνόδευτων ανηλίκων, τέθηκε το ζήτημα της διαμονής και των συνθηκών διαβίωσής τους εντός των δομών φιλοξενίας. Επίσης, έγινε εστίαση σε δύο πολύ βασικές θεσμικές συνιστώσες του ζητήματος την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την εκπαίδευση των ανηλίκων, αλλά και το κρίσιμο ζήτημα της ενσωμάτωσης. Στην συνέχεια για την καλύτερη πλαισίωση του ερευνητικού αντικειμένου, συντελέστηκε μια εμπειρική έρευνα με την συμμετοχή τριών ανθρώπων που εργάζονται με ασυνόδευτους ανηλίκους σε SIL, δομή φιλοξενίας και «ασφαλή ζώνη» αντίστοιχα. Η εμπειρική έρευνα ακολούθησε την ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση με την χρήση ημι-δομημένων συνεντεύξεων, ενώ για την ανάλυση των απαντήσεων επιλέχθηκε η μέθοδος της θεματικής ανάλυσης. Τα ευρήματα που προέκυψαν μέσα από την ανάλυση, βρίσκονται σε σύμπνοια με την προηγηθείσα βιβλιογραφική ανασκόπηση και φανερώνουν τις ανεπάρκειες των θεσμικών και κοινωνικών πρακτικών απέναντι στους ασυνόδευτους ανηλίκους στην χώρα μας.