Ελληνική δημόσια ψηφιακή διπλωματία: πρακτικές αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης από το Υπουργείο Εξωτερικών

Η εργασία έχει σκοπό να εξετάσει τις πρακτικές αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης από το ελληνικό ΥΠΕΞ τόσο ως μακροπρόθεσμη στρατηγική όσο και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις διασποράς παραπληροφόρησης, με σκοπό την καλύτερη κατανόηση του φαινομένου στην ελληνική πραγματικότητα. Προς το σκοπό αυτό, αρχικά εξετάζεται η έννοια της δημόσιας ψηφιακής διπλωματίας και η συμπληρωματική σχέση της με την παραδοσιακή διπλωματία, καθώς και η επιστροφή της προπαγάνδας ως παραπληροφόρηση και αναλύονται οι αιτίες και οι φορείς της, οι θεματικές της, οι διεθνείς εξελίξεις στον απόηχο των οποίων εμφανίστηκε και οι πρακτικές αντιμετώπισής της από τα κράτη. Στη συνέχεια, εξετάζεται η ελληνική περίπτωση και ειδικότερα, η μακροπρόθεσμη ψηφιακή στρατηγική του ΥΠΕΞ για την παραπληροφόρηση, οι υπηρεσίες και οι κλάδοι που είναι αρμόδιοι για την αντιμετώπισή της, ποια μέσα έχουν στη διάθεσή τους, ποια η πηγή και οι θεματικές της παραπληροφόρησης για την Ελλάδα την τετραετία 2019-2022, ποιες οι πρακτικές του ΥΠΕΞ για την αντιμετώπισή της, ποιες οι μελλοντικές προοπτικές και σχέδια δράσης για την ελληνική ψηφιακή διπλωματία και επιχειρείται μια αποτίμηση της σχέσης της ελληνικής ψηφιακής διπλωματίας σε σχέση με την ελληνική εξωτερική πολιτική και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει.