Ο μετασχηματισμός του κράτους στην περίοδο του νεοφιλελευθερισμού: η αναπροσαρμογή της σχέσης των ορίων δημόσιου-ιδιωτικού

Η συρρίκνωση του κράτους και της ισχύος των θεσμών κοινωνικού κράτους αντικατοπτρίζουν τις συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας. Η κρίση νομιμοποίησης αποτέλεσε το μεταίχμιο μεταξύ της περιόδου του κεϋνσιανού κράτους και της περιόδου του νεοφιλελεύθερου κράτους, θέτοντας τα θεμέλια για την θεσμική αποδυνάμωση, την εμπορευματοποίηση αγαθών και υπηρεσιών, την εκθεμελίωση της ιδιότητας του πολίτη και την χάραξη της πολιτικής βάσει ιδιωτικών συμφερόντων. Το γιατρικό σε αυτή την κρίση είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Στο πλαίσιο αυτό, αναθεωρούνται τα όρια μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπου ο ρόλος του κράτους, πλέον, υποβαθμίζεται σε επίπεδο άσκησης εξουσίας, θεσμικής ισχύος και πολιτικού ελέγχου, αναγνωρίζοντας την σπουδαιότητα του ιδιωτικού τομέα στην διεκδίκηση εκπροσώπησης του δημόσιου συμφέροντος με ιδιωτικές προτεραιότητες. Η εκχώρηση αρμοδιοτήτων του κράτους στον ιδιωτικό τομέα, μέσω φορέων διακυβέρνησης και συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού, πρωταγωνιστεί στην περίοδο του νεοφιλελευθερισμού, γεγονός το οποίο αναδεικνύει μία θεσμική υβριδικότητα και καθιστά τα όρια της σχέσης δημόσιου-ιδιωτικού ασαφή. Μέσω της μετάβασης των εξουσιών από το κράτος στην αυτοδιοίκηση, αναδεικνύεται η υποχώρηση του κράτους. Στην διαδικασία μετακύλισης των αρμοδιοτήτων και των εξουσιών από το κράτος στους θεσμούς αυτοδιοίκησης, πρόκειται να κριθεί σημαντικός ο ρόλος της αποκέντρωσης και να διαπιστωθεί το κενό μεταξύ ρητορικής και πραγματικότητας. Το επιχείρημα της παρούσας διπλωματικής εργασίας διατυπώνεται στην αναλογία της εισχώρησης του ιδιωτικού τομέα στην δημόσια σφαίρα με την μεταφορά αρμοδιοτήτων από το κέντρο στην περιφέρεια. Η προσπάθεια ανάδειξης αυτής της αναλογίας συνιστά τη βάση στην οποία κατοχυρώνεται η απίσχναση του κράτους.