Τα εγκλήματα κατά των άγριων ζώων στην Ελλάδα

Η ανάδειξη των εγκλημάτων κατά των «άγριων» ζώων προϋποθέτει, εν μέρει, την, αν όχι αποδοχή, τουλάχιστον γνώση ενός διαφορετικού τρόπου σκέψης και αντιμετώπισης των άλλων ζώων. Ο σύγχρονος δυτικός τρόπος σκέψης (σπισισμός – ειδισμός, μτφρ. Speciesism) έχει μια μακραίωνη ιστορία, κατά τη διάρκεια της οποίας ελάχιστες φορές αμφισβητήθηκε η ορθότητά του, γεγονός το οποίο οδήγησε στην εδραίωσή του σε τέτοιο βαθμό, ώστε σήμερα να αποτελεί σχεδόν δόγμα, αναμφισβήτητη αλήθεια. Η προκατάληψη ότι τα ζώα δεν είναι ίσα μεταξύ τους, αλλά διαχωρίζονται σε ανώτερα και κατώτερα ανάλογα με το είδος τους, ότι ο άνθρωπος είναι το ανώτατο όλων των ζώων και ότι αυτό του παρέχει το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται τα άλλα ζώα με κάθε τρόπο, είναι η κυρίαρχη δυτική πεποίθηση. Στον τρόπο δημιουργίας αυτής της προκατάληψης αναφέρεται το Κεφάλαιο με τίτλο «Ιστορική Αναδρομή» του Πρώτου Μέρους της παρούσας εργασίας. Στο δεύτερο Κεφάλαιο με τίτλο «Φιλοσοφικές Θεωρίες» παρουσιάζονται οι «βαθιές ρωγμές» στον κυρίαρχο αυτό τρόπο σκέψης, οι οποίες εμφανίστηκαν αρχικά τον 19ο αι., όταν ο Jeremy Bentham ανέπτυξε τη θεωρία του ωφελιμισμού και ταυτόχρονα ισχυρίστηκε την διεύρυνση της εφαρμογής της στα άλλα ζώα. Ακολούθησε η φιλοσοφική προσέγγιση του φεμινιστικού κινήματος και η πιο πρόσφατη θεωρία περί δικαιωμάτων των ζώων. Καθεμία από τις τρεις φιλοσοφικές θεωρίες προσεγγίζει διαφορετικά τη σχέση του ανθρώπου με τα άλλα ζώα, αλλά και οι τρεις συνέβαλαν από κοινού στη δημιουργία μιας νέας προσέγγισης της σχέσης αυτής. Η επιρροή τους είναι εμφανής ακόμα και στον τομέα της εγκληματολογίας, όπου αρχικά τα ζώα αποτελούσαν αντικείμενα μελέτης, στη συνέχεια πρότυπα εγκληματικής συμπεριφοράς και σήμερα από κάποιους επιστήμονες αντιμετωπίζονται ως υποκείμενα, ως θύματα εγκληματικών πράξεων ή παραλείψεων. Το τρίτο Κεφάλαιο με τίτλο «Εγκληματολογία» αναφέρεται σε αυτά τα διαδοχικά στάδια μέχρι τις σύγχρονες προσεγγίσεις. Έχοντας μια σχετικά ολοκληρωμένη εικόνα για την αντιμετώπιση των άλλων ζώων σε θεωρητικό επίπεδο, το Δεύτερο Μέρος της εργασίας παρουσιάζει στοιχεία της πραγματικότητας. Αρχικά, ορίζονται οι βασικές έννοιες του «ζώου» και του εγκλήματος, στο Κεφάλαιο «Ορισμοί», και στη συνέχεια αναλύονται οι κυριότερες ενέργειες ή παραλείψεις που αποτελούν εγκλήματα κατά των άλλων ζώων: το εμπόριο των ειδών της άγριας πανίδας, το κυνήγι, η παρασκευή και διακίνηση γούνας, τα πειράματα που γίνονται σε αυτά. Σε κάθε μια περίπτωση αναφέρεται η σχετική νομοθεσία και όπου υπάρχει νομολογία, παραδείγματα - υποθέσεις καθώς και η προσέγγιση από την οπτική των υπερασπιστών των δικαιωμάτων των ζώων.