Η κλιματική αλλαγή σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πολιτική και οι ενέργειες των κρατών και των διεθνών οργανισμών

H διπλωματική εργασία πραγματεύεται το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και τις δράσεις της διεθνούς κοινότητας. Η κλιματική αλλαγή επιδεινώνεται από την ανθρώπινη δραστηριότητα που αυξάνει τα αέρια του θερμοκηπίου. Οι ακραίες κλιματικές συνθήκες επηρεάζουν όλες τις περιοχές του κόσμου, αλλά δυσανάλογα επηρεάζονται οι ευάλωτες κοινότητες που έχουν συνεισφέρει λιγότερο στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Συγκεκριμένα στην εργασία περιγράφονται οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και οι σημαντικότερες συμφωνίες για την καταπολέμησή τους. Επιπρόσθετα γίνεται κριτική ανάλυση στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της Κίνας και της Ινδίας. Αρχικά επισημαίνεται ότι η κλιματική αλλαγή προσβάλλει την ανθρώπινη υγεία, την γεωργία που αποτελεί έναν τομέα πολύ επιρρεπή στις καταστροφές, τη βιοποικιλότητα και τον τουρισμό. Η διεθνής κοινότητα άργησε να αναλάβει δράση για το πρόβλημα. Την περίοδο 1985-1987 ιδρύθηκε η Διακυβερνητική Ομάδα για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) από τα Ηνωμένα Έθνη και το 1992 δημιουργήθηκε η Σύμβαση Πλαίσιο για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ (UNFCCC), ώστε να διευκολυνθεί η διεθνής συνεργασία μεταξύ των εθνικών κυβερνήσεων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Οι επόμενες συμφωνίες που υπογράφηκαν σε αυτό το πλαίσιο του ΟΗΕ ήταν το Πρωτόκολλο του Κιότο το 1997, η Συμφωνία της Κοπεγχάγης το 2009 και η Συμφωνία του Παρισιού το 2015. Επίσης η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (COP) αποτελεί το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων της Σύμβασης Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή. Βασικό καθήκον της COP είναι η επανεξέταση των εθνικών εκπομπών που υποβάλλονται από τα μέρη. Αναμφίβολα η κλιματική αλλαγή προκαλείται από εκπομπές που προέρχονται από κάθε μέρος του κόσμου και επηρεάζουν όλους τους ανθρώπους, αλλά ορισμένες χώρες μολύνουν το περιβάλλον πολύ περισσότερο από άλλες. Μόνο οι επτά μεγαλύτεροι παραγωγοί, η Κίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, η Ινδία, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ινδονησία, η Ρωσική Ομοσπονδία και η Βραζιλία, αντιπροσώπευαν περίπου το ήμισυ του συνόλου των παγκόσμιων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου το 2020. Όσον αφορά τις ενέργειες που απαιτούνται για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής πρώτη η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει το πρότυπο για τα άλλα κράτη, ώστε να ακολουθήσουν την πράσινη πορεία και να γίνουν κλιματικά ουδέτερα. Επιχειρεί να δημιουργήσει συνεργασίες για την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης και της λήψης δράσης κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Από την πλευρά τους οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υπό την ηγεσία του Biden έχουν πλέον μία σταθερή πορεία προς την υιοθέτηση μέτρων για την κλιματική αλλαγή. Η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική με την προεδρία του Trump, γι’ αυτό απαιτείται ένα ισχυρό πλαίσιο, ώστε οι αρχηγοί των κρατών να μην μπορούν να υπονομεύσουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία της χώρας. Βέβαια και ο ρόλος της Κίνας και της Ινδίας κρίνεται καθοριστικός για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Γενικά οι οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες οφείλουν να προχωρήσουν με γρηγορότερους ρυθμούς σε ριζικές αλλαγές για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Συμπερασματικά, η ανάληψη δράσης πρέπει να γίνει συλλογικά, αλλά οι χώρες που δημιουργούν τα περισσότερα προβλήματα έχουν μεγαλύτερη ευθύνη να δράσουν πρώτα αυτές