Η πρόσβαση των ανασφάλιστων στο ΕΣΥ κατα τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και η συμβολή των κοινωνικών ιατρείων σε αυτό

Η συγκεκριμένη εργασία επιχειρεί μέσα από την επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας να αποτυπώσει τις δυσκολίες πρόσβασης των ανασφάλιστων που παρατηρήθηκαν στο ΕΣΥ κατά τη διάρκεια της κρίσης. Εξετάζει επίσης τον ρόλο που διαδραμάτισαν τα κοινωνικά ιατρεία στην παροχή υπηρεσιών πρωτοβάθμιας περίθαλψης στους ανασφάλιστους. Το Ελληνικό κράτος στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων, μεταξύ πλήθους αλλαγών στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, προχώρησε σε διαρθρωτικές και διαχειριστικές μεταρρυθμίσεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ). Πιο συγκεκριμένα, οι μνημονιακοί όροι επέβαλαν σημαντικές περικοπές στις δαπάνες που προορίζονταν για τα νοσοκομεία και εν γένει για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Συνέπεια της παραπάνω κατάστασης ήταν οι χρόνοι αναμονής για τη λήψη υπηρεσιών δημόσιας υγείας να αυξηθούν σημαντικά, ενώ αντίστοιχα η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης ήταν αναλόγως εξαρτώμενη από την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του πολίτη. Αυτές ακριβώς οι συνθήκες, σηματοδοτούν την αφετηρία της δημιουργίας των κοινωνικών ιατρείων και φαρμακείων, τα οποία ως απόρροια των προαναφερθεισών συνθηκών, εντάχθηκαν στην ελληνική πραγματικότητα προσφέροντας κυρίως πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ο τρόπος συγκρότησης του ΕΣΥ, ο διευρυμένος ιδιωτικός τομέας, καθώς και η υποχώρηση του κοινωνικού κράτους που παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της κρίσης ενέτεινε τις ανισότητες. Αυτό έχει ως συνέπεια, η υγεία ως κοινωνικό δικαίωμα να καταστρατηγείται. Η συγκεκριμένη οπτική αποτελεί τον πυρήνα υποθέσεων της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας,. Στο πλαίσιο της ανάλυσης αυτής, εξετάζουμε τις συνέπειες που επέφερε η οικονομική κρίση στην πρόσβαση των ανασφάλιστων και στο ρόλο που διετέλεσαν τα κοινωνικά ιατρεία στην ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη. Από την ανασκόπηση προκύπτει πως οι προϋπάρχουσες προβληματικές συνθήκες του ΕΣΥ σε συγκερασμό με την εφαρμογή των πολιτικών λιτότητας και την συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, είχαν ως αποτέλεσμα ένας μεγάλος αριθμός ατόμων να μην έχει πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. Στον αντίποδα, τα κοινωνικά ιατρεία συνέβαλαν καθοριστικά στην ανακούφιση ενός μεγάλου αριθμού ανασφάλιστων παρέχοντας πρωτοβάθμια περίθαλψη