Η αστική και κομματική ρητορική για τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού

Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να προσεγγίσει κριτικά την ρητορική που αναπτύχθηκε από το Αστικό κράτος και την Αριστερά, για τις Μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου (1946-1949). Δηλαδή τι έχει ειπωθεί/γραφτεί για αυτές και από τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές. Επιπλέον διερευνάται ο σκοπός που δομήθηκαν τα μηνύματά τους και ο τρόπος με τον οποίο μεταμορφώθηκαν σε μέσα επηρεασμού της κοινής γνώμης, αλλά και των ίδιων των Μαχητριών. Για την κάλυψη των αναγκών της συγκεκριμένης μελέτης, χρησιμοποιήθηκαν διαθέσιμα έντυπα αρχειακά υλικά , αυτοβιογραφίες και βιβλιογραφία της εποχής και σύγχρονη. Η έρευνα κινείται σε τρεις ερευνητικούς άξονες. Στον πρώτο, γίνεται προσπάθεια ανάδειξης του ιστορικού πλαισίου της εποχής. Στον δεύτερο άξονα αναζητείται το ιδεολογικό πλαίσιο διαπαιδαγώγησης μέσω των οργανώσεων Αριστερών και αστικών κατά την περίοδο της Αντίστασης. Ένα σημαντικό ζητούμενο είναι η αναζήτηση περιπτώσεων στράτευσης των γυναικών στον Δημοκρατικό Στρατό. Στον τελευταίο άξονα το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στην διαφορά χρήσης της ρητορικής από τις αντιμαχόμενες πλευρές και της ερμηνείας της εικόνας των Μαχητριών. Κύρια όμως επιδίωξη της μελέτης είναι να αναδείξει την προσπάθεια της αριστερής ηγεσίας να δομήσει και να ενημερώσει μέσω της διαπαιδαγώγησης τις γυναίκες-Μαχήτριες,προκειμένου να τις προστατέψει από την λασπολογία του κόσμου της εθνικοφροσύνης.