Η επίδραση της αμυντικής βιομηχανίας στη στρατηγική την μεταψυχροπολεμική περίοδο: μια προσέγγιση στις περιπτώσεις του Ισραήλ και της Τουρκίας

Η διπλωματική εργασία αναλύει το ρόλο που διαδραματίζει η ισχύς στις διεθνείς σχέσεις, σε συνάρτηση με την ανάπτυξη εθνικής εγχώριας βιομηχανίας των κρατών, εξετάζοντας περιπτωσιολογικά την εγχώρια αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ και της Τουρκίας. Παρατίθενται θεωρητικοί προβληματισμοί ενώ προσδιορίζονται οι έννοιες και οι διαστάσεις της Στρατηγικής σε σχέση με τον πόλεμο και την πολιτική. Ορίζονται οι έννοιες της ισχύος και της διπλωματίας με βάση τον επιθετικό ρεαλισμό, η έννοια της περιφερειακής ηγεμονίας στο διεθνές σύστημα, η έννοια της ασφάλειας στις διεθνείς σχέσεις, δίνονται στοιχεία για την αμυντική βιομηχανία και τη σχέση μεταξύ πλούτου και ασφάλειας με παράλληλη ανάλυση του ρόλου της στρατιωτικής τεχνολογίας. Στο τέλος εξάγονται συμπεράσματα για τη δυνατότητα που έχει ένα «ισχυρό» κράτος μέσω της ανάπτυξης εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και κατάλληλης στρατηγικής να ασκήσει ηγεμονικές πολιτικές στην περιφέρειά του.