Κομματικοί μετασχηματισμοί σε μετα-δημοκρατικό φόντο: η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ

Αξιοποιώντας τη θεωρία της μετά-δημοκρατίας, καθώς και της έννοιας της παγκοσμιοποίησης την περίοδο της ύστερης νεωτερικότητας, όπως αυτή αποτυπώνεται ως αποικιοποίηση του κράτους και της κοινωνίας από την αγορά, θα επιχειρηθεί η διερεύνηση ύπαρξης συγκλίσεων – αποκλίσεων, με το γνωστικό πεδίο της θεωρίας κομμάτων, προσδιορίζοντας ως μελέτες περίπτωσης το εκλογικό επαγγελματικό κόμμα, το κόμμα καρτέλ και το κινηματικό κόμμα. Κεντρικό αιτούμενο της εργασίας, αποτελεί η ανίχνευση διεπιφανειών των προαναφερόμενων κομματικών ιδεοτύπων με τα «μετά-δημοκρατικά χαρακτηριστικά», καθώς και πως αυτά συναντούν πεδίο εφαρμογής στο ελληνικό παράδειγμα. Οι διαπιστώσεις που θα προκύψουν, θα τεθούν υπό τη βάσανο της οικονομικής κρίσης του 2008 και των συλλογικών δράσεων κοινωνικής διαμαρτυρίας και κομματικής από-ευθυγράμμισης/επαν-ευθυγράμμισης, που αυτή δημιούργησε ως απότοκα. Επίκεντρο της ανάλυσης θα αποτελέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ως το κόμμα που ενώ, αρχικά, επιτέλεσε με απόλυτη επιτυχία τη λειτουργία της πολιτικής διαμεσολάβησης του «αντι-μνημονιακού» κινήματος, δείχνοντας να ξεπερνά το κρίσιμο ζήτημα της κρίσης αντιπροσώπευσης που είχε αναδυθεί, τελικά, μετά την ανατροπή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος και την υπογραφή του 3ου μνημονίου, οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερη αποπολιτικοποίηση και όξυνση της κρίσης εμπιστοσύνης προς τα κόμματα. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η δομή της εργασίας είναι διττή: αφενός θα αποτυπωθεί το θεωρητικό πολιτικό πλαίσιο, το οποίο εκβάλλει στη διαλεκτική μεταξύ «μετα-δημοκρατίας» και κομματικής θεωρίας, υπό το φως ενός νέου περιβάλλοντος ανάπτυξης και διαμόρφωσης του κομματικού φαινομένου. Αφετέρου, θα επιχειρηθεί η θεωρητική του γείωση στην ελληνική περίπτωση, δίνοντας έμφαση στην «κινηματική-καρτέλ» τροχιοδρομή του ΣΥΡΙΖΑ, από το 2004 έως σήμερα, φιλοδοξώντας να δώσει μια πρώτη απάντηση στα κρίσιμα «γιατί» αυτής της ‒φαινομενικά παράδοξης‒ οβιδιακής του μεταστροφής.