Αξιολόγηση της χρονικής αντίληψης και έλεγχος της συσχέτισης με την απόδοση σε μνημονική δοκιμασία με τη χρήση παιχνιδιού εικονικής πραγματικότητας

Η παρούσα εργασία προσπαθεί να αναζητήσει άμεσες συσχετίσεις της μνήμης εργασίας με την αντίληψη του χρόνου ερεθισμάτων διαφόρων τύπων (ακουστικά, οπτικά και οπτικοακουστικά). Συγκεκριμένα, επιχειρεί να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο η χωρητικότητα της μνήμης εργασίας συσχετίζεται με τα επίπεδα ευαισθησίας στην αντίληψη του χρόνου και την αντίληψη της διάρκειας ενός ερεθίσματος. Ως θεωρητικό πλαίσιο, έχει επιλεχθεί το επικρατέστερο μέχρι στιγμής μοντέλο αντίληψης του χρόνου (Μοντέλο Πύλης της Προσοχής- Attentional Gate Model), αναζητώντας περεταίρω στοιχεία για τον ρόλο του και τον τρόπο λειτουργίας του κατά τη διαδικασία κρίσης του υποκειμενικού χρόνου. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο μοντέλο, η μεταφορά του συνολικού αριθμού των χρονικών παλμών από τον βηματοδότη ρυθμίζεται από την γνωστική διεργασία της προσοχής και η μνήμη εργασίας λειτουργεί ως συσσωρευτής, ο οποίος συγκρατεί το συνολικό αριθμό των χρονικών παλμών. Η σύνδεση των παραπάνω διεργασιών με την εμπειρία της χρονικής διάρκειας επιβεβαιώνεται από μια σειρά εμπειρικών ευρημάτων. Προκειμένου να εξαχθούν δεδομένα για την γνωστική διεργασία της μνήμης εργασίας και συγκεκριμένα για το ρόλο της χωρητικότητας της μνήμης εργασίας, χρησιμοποιήθηκε ένα τεστ συνεχούς απόδοσης (Continuous Performance Test), σε μορφή παιχνιδιού, σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας (Virtual Reality), το οποίο στη συνέχεια συνδυάστηκε με δεδομένα που προέρχονται από ένα τεστ αντίληψης της διάρκειας του χρόνου (bisection task), τόσο μονοαισθητηριακών (οπτικών και ακουστικών), όσο και πολυαισθητηριακών ερεθισμάτων (οπτικοακουστικών). Πράγματι, βρέθηκαν συσχετίσεις μεταξύ του έργου αξιολόγησης της μνήμης εργασίας και του τεστ αντίληψης της διάρκειας του χρόνου, που υποδεικνύουν ότι η χωρητικότητας της μνήμης εργασίας φαίνεται να συσχετίζεται με τη χρονική αντίληψη των ερεθισμάτων και την εκτίμηση της διάρκειας τους. Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης σειράς πειραμάτων μπορεί να αποτελέσουν τη βάση για μια αναλυτικότερη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της διεργασίας της μνήμης εργασίας και της αντίληψης του χρόνου. Ειδικότερα, με τη βοήθεια σύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού, η διεργασία της μνήμης εργασίας μπορεί να αναλυθεί ξεχωριστά και σε μεγαλύτερη έκταση, γεγονός που θα συμβάλει σημαντικά στη διερεύνηση του πολύπαραγοντικού τομέα της αντίληψης του υποκειμενικού χρόνου.