Βία και πολιτική: μια κριτική προσέγγιση

Ζούμε σε έναν τρομακτικά βίαιο κόσμο, όπου η βία εξακολουθεί να αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει στιγμή της ανθρώπινης πραγματικότητας που να μην είναι συναρτημένη με αυτήν. Ποιος, όμως, θα τολμούσε, να καυχηθεί πως γνωρίζει τι είναι η βία ή ότι τιθάσευσε τον τεράστιο όγκο γνώσεων και προσεγγίσεων που σώρευσαν διάφορες επιστήμες κατά την προσπάθεια τους να αναλύσουν τη βία, ή ακριβέστερα τις διάφορες μορφές της; Η μελέτη που ακολουθεί αποτελεί μια προσπάθεια διερεύνησης της βίας και της πολιτικής μέσα από την οπτική συγκεκριμένων φιλοσοφικών και πολιτικών προσεγγίσεων αναδεικνύοντας το δυναμικό περιεχόμενο της διαλεκτικής τους σχέσης, όπως διαμορφώνεται στη λογική της εξέλιξης των σχέσεων δύναμης εντός του κοινωνικού σχηματισμού σε συγκεκριμένο ιστορικά τόπο και χρόνο. Οριοθετώντας τις έννοιες της πολιτικής και του πολιτικού μέσα από το έργο των Λακλάου– Mουφ, Αριστοτέλη και Σμιτ εξετάζουμε τη νοηματοδότηση, τους λόγους, τους σκοπούς και τα πρακτικά ενεργήματα της βίας, όπως τα ανέλυσαν κατ’ αρχήν οι «θεωρητικοί της βίας» Άρεντ, Σορέλ και Μπένγιαμιν. Με οδηγό τις «θέσεις» περί βίας των τριών αυτών στοχαστών επεξεργαζόμαστε τα επιμέρους επιχειρήματά τους φιλτράροντας τη σχέση βίας και πολιτικής μέσα από διάφορα φιλοσοφικά και επιστημονικά θέματα όπως αυτά της ελευθερίας, της εξουσίας, της δύναμης, της γνώσης, της ταυτότητας της ανθρώπινης φύσης, της ηθικής, του δικαίου και της δικαιοσύνης. Με δεδομένο ότι οι απαιτήσεις ενός εγχειρήματος αξιολόγησης της σχέσης βίας και πολιτικής είναι τεράστιες, ο περιορισμός από μέρους μας του «πεδίου» διερεύνησης των λόγων που αναπτύχθηκαν σε σχέση με τη βία και την πολιτική κρίθηκε επιβεβλημένος και ως εκ τούτου το στοίχημα της παρούσας αξιολόγησης της βίας δεν μπορεί παρά να είναι μερικό και σε συνάρτηση με το θεωρητικό υλικό που επιλέχθηκε.