Πολιτικές ηθικής και ακεραιότητας στον ελληνικό Δημόσιο Τομέα

Εδώ και μερικές δεκαετίες, έχει αναδυθεί μία νέα διοικητική τάση στο management των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των διεθνών οργανισμών, επίκεντρο της οποίας αποτελεί η ανάπτυξη και η εφαρμογή ενός ολιστικού πακέτου κανόνων, προτύπων, μεθοδολογιών, εργαλείων και πολιτικών που αποσκοπούν στη διασφάλιση του ήθους, της εντιμότητας, της ακεραιότητας, της λογοδοσίας και της νομιμότητας στη δράση των υπαλλήλων. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η μελέτη του βαθμού προσαρμογής της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης στις ανωτέρω επιχειρηματικές πολιτικές ηθικής και ακεραιότητας. Ειδικότερα, από το σύνολο των ανωτέρω πολιτικών ηθικής και ακεραιότητας, στην παρούσα διπλωματική εργασία λαμβάνει χώρα αναλυτική επισκόπηση του νεοσύστατου θεσμού - ρόλου του Συμβούλου Ακεραιότητας στη Δημόσια Διοίκηση (ν. 4795/2021), ενώ εκτιμάται η προστιθέμενη αξία που κομίζει ο εν λόγω ρόλος στους φορείς του Δημοσίου Τομέα. Ακολούθως, μελετάται η πρακτική της αξιοποίησης κωδίκων ηθικής, δεοντολογίας και (επαγγελματικής) συμπεριφοράς από φορείς του ευρύτερου Δημοσίου Τομέα και αξιολογείται η τάση προτυποίησης των κανόνων αποφυγής σύγκρουσης συμφερόντων και αποδοχής δώρων ή φιλοξενίας από δημοσίους υπαλλήλους. Στην τελευταία ενότητα της εργασίας, παρατίθεται μία περιεκτική προσέγγιση και αξιολόγηση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου αποφυγής αθέμιτης επιρροής από φορείς του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας κατά τη λήψη διοικητικών αποφάσεων από τους θεσμικούς φορείς της Πολιτείας (ν. 4829/2021).