Το δικαίωμα παράστασης με συνήγορο και παροχής νομικής αρωγής κατά την ποινική διαδικασία στο πλαίσιο της ενωσιακής αντεγκληματικής πολιτικής και της προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου

Στην παρούσα εργασία έγινε η προσπάθεια να αναλυθούν τα δικαιώματα υπεράσπισης του υπόπτου ή κατηγορουμένου με συνήγορο είτε επιλογής του ιδίου, είτε διορισμένου υποχρεωτικώς λόγω της βαρύτητας του εγκλήματος, είτε του διορισμένου από το Κράτος με το θεσμό της νομικής αρωγής ως ευεργέτημα πενίας λόγω της δυσμενούς οικονομικής κατάστασής του. Εν αρχή, το εθνικό ποινικό δικονομικό δίκαιο κάθε κράτους μέλους της ΕΕ, ήταν το αποκλειστικά αρμόδιο στην προστασία του υπόπτου ή κατηγορουμένου από παραβιάσεις των ρηθέντων δικαιωμάτων. Όμως, η κυκλοφορία κεφαλαίου και η ανάγκη συνεργασίας των χωρών της ΕΕ για εμπορικούς αρχικά λόγους, οδήγησε σταδιακά και σταθερά στην κυκλοφορία προσώπων και μοιραία στο διασυνοριακό έγκλημα, για την καταπολέμηση του οποίου απαιτήθηκε συσπείρωση και όμοια αντιμετώπιση όμοιων καταστάσεων εντός ΕΕ. Εκεί έλκει την αρχή του η θέσπιση υπερθνικών κανόνων δικαίου, που θέτουν μάλιστα προθεσμία στα κράτη μέλη για συμμόρφωσή τους με αυτούς. Αναπόφευκτα, αυτή η ζύμωση εθνικού και ενωσιακού δικαίου ενέγειρε συγκρούσεις, εντάσεις και αντιπαραθέσεις. Στην παρούσα εργασία θα αναλύσουμε τις αιτίες, τις αφορμές και τις λύσεις που υιοθέτησε η κάθε πλευρά, το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο, στην προσπάθεια ισορροπίας και κατοχύρωσης του χώρου της ΕΕ ως χώρου ασφάλειας, ελευθερίας και δικαιοσύνης.