Αποκωδικοποιώντας το σύγχρονο ελληνικό μουσείο: σημεία τομής του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και των μουσειολογικών προσεγγίσεων

Η έρευνα θέτει ως ερευνητικό ερώτημα το πώς ο αρχιτεκτονικός περίπατος, τάση που έχει παρατηρηθεί διεθνώς στην αρχιτεκτονική των μουσείων, λειτουργεί επικουρικά προς και αναδεικνύει το μουσειολογικό σχεδιασμό του σύγχρονου ελληνικού μουσείου. Αναλύεται μέσω βιβλιογραφικής διερεύνησης το θεωρητικό πλαίσιο σύζευξης των επιστημονικών πεδίων της μουσειολογίας και της αρχιτεκτονικής.Καταληκτικά, εξάγονται συμπεράσματα σχετικά με τις χωρικές ποιότητες που παράγονται, κατά περίπτωσιν, μέσω του αρχιτεκτονικού περιπάτου καθώς και οι τρόποι με τους οποίους κάτι τέτοιο καθίσταται εφικτό. Τέλος, παρουσιάζονται πέντε μελέτες περίπτωσης, σύγχρονων ελληνικών μουσείων. Για την καθεμία, αναφέρεται το ιστορικό πλαίσιο του προς επεξεργασία μουσείου και ανάγνωση της μόνιμης έκθεσης μέσω της πορείας που αναπτύσσεται εντός του μουσειακού χώρου. Κριτήριο αποτελεί η συμβολή του αρχιτεκτονικού περιπάτου στην ανάδειξη των μουσειολογικών μηνυμάτων. Για την ανάπτυξη των μελετών περίπτωσης χρησιμοποιήθηκε κυρίως πρωτογενές υλικό, που προέρχεται από τις συνεντεύξεις που διεξήχθησαν με τους αρχιτέκτονες αλλά και επιτόπια έρευνα. Παράλληλα, αξιοποιήθηκε υλικό προερχόμενο από το χώρο των μουσείων που χρησιμοποιούνται ως παραδείγματα, καθώς και σχετική βιβλιογραφία, όπου αυτό κρίθηκε ότι ενισχύει την έρευνα. Επιλογικά, παρουσιάζεται μια ανακεφαλαίωση των συμπερασμάτων που έχουν εξαχθεί από τις μελέτες περίπτωσης σε διάλογο με το θεωρητικό πλαίσιο που αναπτύσσεται στις πρώτες ενότητες.