Η ικανοποίηση και κινητοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα

Σκοπό της παρούσας έρευνας αποτελεί η μέτρηση της ικανοποίησης και κινητοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Ειδικότερα, έγινε προσπάθεια να αναδειχθούν οι επιμέρους διαστάσεις της εργασιακής ικανοποίησης και η επίδρασή τους στη διαμόρφωση της συνολικής ικανοποίησης. Ακόμη διερευνήθηκε η επίδραση των δημογραφικών παραγόντων, όπως είναι το φύλο, η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, η οικογενειακή κατάσταση, το αντικείμενο εργασίας και τα έτη απασχόλησης σε κάθε μία από τις επιμέρους διαστάσεις της εργασιακής ικανοποίησης. Περεταίρω σκοπός της έρευνας είναι να συνδεθεί η εργασιακή ικανοποίηση του εργαζομένου με την παροχή κινήτρων. Με άλλα λόγια, έγινε μια προσπάθεια να αποδειχθεί στην πράξη η σύνδεση της κινητοποίησης με την ενίσχυση των ικανοτήτων και των αρετών των εργαζομένων, δημιουργώντας αισθήματα αυτοολοκλήρωσης, αναγνώρισης και δημιουργικότητας, που αποτελούν τους σημαντικότερους παράγοντες παρακίνησης του ανθρώπου. Προκειμένου να διερευνηθούν τα ερευνητικά ερωτήματα πραγματοποιήθηκε ποσοτική εμπειρική ανάλυση, σε δείγμα δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων. Το δείγμα αποτέλεσαν 138 εργαζόμενοι, τυχαία επιλεγμένοι, από τους οποίους ζητήθηκε να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο και να κατατάξουν σε μια πενταβάθμια κλίμακα τους παράγοντες εργασιακής ικανοποίησης και στη συνέχεια να επιλέξουν μεταξύ δέκα, τους δύο πιο σημαντικούς παράγοντες παρακίνησης σύμφωνα με τα προσωπικά τους κριτήρια σημαντικότητας. Από τα ευρήματα της παρούσας μελέτης προέκυψε ότι η εργασιακή ικανοποίηση πράγματι επηρεάζεται από σχετικούς παράγοντες ικανοποίησης, όπως η φύση της εργασίας, οι αποδοχές, οι συνθήκες εργασίας, η εκπαίδευση, οι σχέσεις με τη διοίκηση του οργανισμού, αλλά δεν διαφοροποιείται ανάλογα με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, ούτε ανάλογα με τον τομέα απασχόλησης. Προέκυψε, επίσης, ότι ο πιο σημαντικός παράγοντας παρακίνησης είναι οι αποδοχές (ικανοποιητικός μισθός). Αυτός ο παράγοντας ήταν πρώτος στην προτίμηση ανεξαρτήτως όλων των δημογραφικών χαρακτηριστικών, καθώς και του τομέα απασχόλησης. Αξίζει, ωστόσο, να αναφερθεί ότι η προτίμηση στον εν λόγω παράγοντα βρέθηκε πιο ισχυρή για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα σε σύγκριση με αυτούς του δημοσίου. Βρέθηκε, τέλος, ότι υπήρχε διαφοροποίηση ως προς την προτίμηση του δεύτερου παράγοντα, ανάλογα με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και τον εργασιακό τομέα.