Ο ρόλος του προσωπικού βοηθού ως αντίβαρο στις πολιτικές στέγασης για τα άτομα με αναπηρία

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη στεγαστική πολιτική για τα Άτομα με Αναπηρία στην Ελλάδα, εστιάζοντας στον ρόλο του θεσμού του Προσωπικού Βοηθού ως εργαλείου υποστήριξης της στεγαστικής και, εν γένει, κοινωνικής διαβίωσης. Αφετηρία της έρευνας αποτελεί η υπόθεση ότι ο Προσωπικός Βοηθός μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο στις ελλείψεις της στεγαστικής πολιτικής, χωρίς ωστόσο να μπορεί να υποκαταστήσει την απουσία συνεκτικών στεγαστικών και κοινωνικών παρεμβάσεων. Η μελέτη βασίζεται σε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση και αξιοποιεί ημι-δομημένες συνεντεύξεις με στελέχη κοινωνικής πολιτικής, επαγγελματίες κοινωνικών υπηρεσιών και εκπροσώπους συλλογικοτήτων ΑμεΑ. Τα ευρήματα της ανάλυσης αναδεικνύουν την απουσία προσιτής και προσβάσιμης κατοικίας, την αποσπασματικότητα των υφιστάμενων παρεμβάσεων και τα δομικά όρια του θεσμού του Προσωπικού Βοηθού στο ελληνικό πλαίσιο. Παρά τη συμβολή του Προσωπικού Βοηθού στην ενδυνάμωση και την αυτοδιάθεση, η ανεξάρτητη διαβίωση προϋποθέτει την ένταξή του σε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο στεγαστικής πολιτικής και τη συνοδεία του από μια ολιστική προσέγγιση κοινωνικής ενσωμάτωσης των ΑμεΑ.