Πατρότητα στην προσχολική ηλικία και την εκπαίδευση: μια κοινωνιολογική προσέγγιση του πατέρα για την φροντίδα και την εκπαίδευση των παιδιών του

Στην βάση της εμπειρικής έρευνας, που διεξήχθη, διερευνά την πατρότητα στην προσχολική εκπαίδευση και ηλικία, από μια κοινωνιολογική σκοπιά. Στο θεωρητικό υπόβαθρο γίνεται ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που σχετίζεται με την πατρότητα καθώς και προηγούμενες μελέτες που αφορούν το ελληνικό και παγκόσμιο χώρο. Επιπλέον σε αυτήν παρατίθενται διαφορετικές προσεγγίσεις και οπτικές όπως από την ψυχολογία, τα παιδαγωγικά και την κοινωνιολογία. Επειδή λίγες είναι οι κοινωνιολογικές έρευνες που έχουν γίνει σχετικά με τον πατέρα, η συγκεκριμένη έρευνα συνθέτει κάποιες σχετικές κοινωνικές θεωρίες. Το θεωρητικό πλαίσιο βασίζεται στην θεωρία του Bourdieu και τη θεωρία του Parsons, οι οποίες έχουν ασχοληθεί έμμεσα με το συγκεκριμένο θέμα. Η εργασία βασίστηκε στην θεωρία των στάσεων και στην θεωρία της συμβολικής διαντίδρασης. Στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση της φροντίδας του πατέρα προς τα παιδιά του. Η μεθοδολογία είναι η ποιοτική μέθοδος μέσω συνεντεύξεων. Οι συνεντεύξεις έγιναν με 20 πατέρες που έχουν τουλάχιστον ένα παιδί στην προσχολική ηλικία (4 έως 6 ετών) από διάφορα μέρη της Αττικής, ώστε να περιλαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερο διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, από διαφορετικό κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο. Ακόμα, γίνεται μια εστίαση στον χρόνο που αφιερώνουν οι πατέρες στην οικογένειά τους και στο χρόνο που αυτοί εργάζονται. Πιο συγκεκριμένα διερευνάται η πατρότητα, πώς οι ίδιοι την ορίζουν, τα συναισθήματα που προκύπτουν κατά τη γέννηση ενός τέκνου, η εκπαίδευση, η καθημερινότητα και τα παιχνίδια με τα παιδιά. Επιπλέον μελετάται ο πατέρας προς όλα τα μέλη της οικογένειας, δηλαδή τα υπόλοιπα παιδιά, μεγαλύτερα ή μικρότερα, διαφορετικού ή ίδιου φύλου καθώς και οι σχέσεις με τη μητέρα. Παράλληλα, η έρευνα εστιάζει στις σχέσεις του πατέρα με το δικό του πατέρα, και αν υπάρχει ταύτιση ή διαφοροποίηση αλλά και στις συμβουλές ειδικών. Η εργασία ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα της έρευνας, που συναντούμε λοιπόν τον πατέρα να έχει πιο ενεργή παρουσία στην φροντίδα και την ανατροφή των παιδιών του. Αυτό σημαίνει ότι ο σημερινός πατέρας μοιράζεται τα συναισθήματά του και τον χρόνο του και προσπαθεί να επιλύσει τυχόν δυσκολίες που μπορεί να ανακύψουν. Αξίζει να σημειώσουμε ότι, εμφανίζει δυναμική εμπλοκή τόσο στην εκπαίδευση όσο και σε διάφορες δραστηριότητες που συμμετέχουν τα παιδιά του.