Κρατική δημοσιονομική πολιτική στο πλαίσιο της οικονομικής ενοποίησης στην Ευρώπη

Αυτή η διατριβή έχει ως στόχο να ρίξει φως σχετικά με το κύριο συστατικό του αντίκτυπου που είχε ΕΕ και της Ευρωζώνης στο εθνικό της οικονομικής πολιτικής και ιδιαίτερα στη δημόσια οικονομική πολιτική και δημοσιονομική πολιτική .Είναι ήδη γνωστό ότι η πρόοδος του κοινού ευρωπαϊκού μέλλοντος, σε περίπτωση να είναι επιτευχθεί, ανάγκασε τα κράτη μέλη να δώσουν αρκετές αρμοδιότητες με σκοπό την παροχή της ΕΕ με τον τομέα της ρύθμισης και συντονισμό. Αυτή η επίδραση μπορεί καλύτερα να δει κανείς στο πεδίο της οικονομίας. Η νομισματική πολιτική εγκαταλείφθηκε εντελώς από πολλά κράτη μέλη, προκειμένου να ελέγχεται από την ΕΚΤ και ECBS. Αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως παγκόσμια καινοτομία και προκειμένου να λειτουργήσει χωρίς προβλήματα, έγινε ορθολογικής διαχείρισης ότι τα κράτη έπρεπε να υποβάλουν τα όρια στην εξουσία τους για να δημιουργήσουν τις δικές τους οικονομικές πολιτικές .Για το λόγο ΕΕ δημιούργησε ένα πλαίσιο κανονισμών που εισήχθησαν για πρώτη φορά στην συνθήκη της ΕΕ (1992). Οι κανονισμού δημιούργησε ένα γενικό πλαίσιο των οικονομικών (ως επί το πλείστον για τον προϋπολογισμό και τις δαπάνες) πειθαρχία. Το πλαίσιο αυτό εξηγείται καλύτερα από την εισαγωγή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η οικονομική κρίση που η Ευρώπη ήρθε μέσα έχει προκαλέσει περισσότερες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να ενισχυθεί το πλαίσιο που υπήρχε ήδη. Σε αυτή την κατεύθυνση έγιναν πολλές περισσότερες ιδρύματα (Συνθήκη-Μηχανισμοί) που ιδρύθηκαν με σκοπό να σταθεροποιηθεί το οικονομικό περιβάλλον της που αναφέρει ότι αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα ποσό και να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη δημοσιονομική πειθαρχία .Όλα αυτά τα θέματα θα πρέπει να εξετάζονται κατά τη διάρκεια αυτής της διατριβής, η οποία βασίστηκε στην θεωρητική ανάλυση μέσα από την ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας.