Η προβληματική της δημοκρατίας στον Κορνήλιο Καστοριάδη: σημασιοδοτήσεις της αυτονομίας: από τον Αριστοτέλη στον Ρουσσώ και από τον Ρουσσώ στον Καστοριάδη

Το ερώτημα σχετικά με το πως οφείλουμε να ρυθμίσουμε τις μεταξύ μας σχέσεις είναι πολύ παλιό. Το έθεσε για πρώτη φορά η φιλοσοφία και έκτοτε παλεύει να το απαντήσει. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να δώσει μία από τις πιθανές λύσεις στο πρόβλημα από τη σκοπιά των θεωρητικών της αυτονομίας. Ανάμεσα στον Αριστοτέλη, τον Ρουσσώ και τον Καστοριάδη υπάρχει μία νοητή γραμμή που τους συνδέει. Και οι τρεις αφορμούν από την ιδέα μίας κοινωνίας αυτό-οργανωμένης, ιδέας που πραγματώνεται πολιτικά μόνο με την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στην άσκηση της εξουσίας. Και οι τρεις, από τη δική τους οπτική, προσλαμβάνουν την ιδέα της ελευθερίας διαμέσου της αυτονομίας. Ο κεντρικός πυλώνας της εργασίας είναι η σκέψη του Κορνήλιου Καστοριάδη. Ένα από τα πιο γόνιμα σημεία της προσέγγισής του, είναι ότι καθώς απαντά στα ερωτήματα που θέτει, διευρύνει ταυτόχρονα το πεδίο του στοχασμού επάνω στα συγκεκριμένα ερωτήματα. Για τον ίδιο, η αυτονομία είναι ένα «άνοιγμα» στην ιστορία, μία έννοια που φορτίζεται κάθε φορά με το περιεχόμενο που της δίνουν οι πρωτοβουλίες των ανθρώπων που τη δημιουργούν. Σαφώς, όπως κάθε καθεστώς, έτσι και η αυτονομία διέπεται από αρχές. Αυτές οι αρχές φαίνονται στην πιο ξεκάθαρη εκδοχή τους στο πολίτευμα της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας. Μέσα από τη διαύγαση της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου, ο Καστοριάδης θα προσπαθήσει να μας δείξει τι σημαίνει για μια κοινωνία να είναι αυτόνομη και να μας προβληματίσει για τις σημερινές κοινωνίες.