Αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. Μελέτη περίπτωσης: κτίριο Κεράνη

Μέσα στο πλαίσιο της δεκαετούς οικονομικής κρίσης που βιώνουν τα δημοσιονομικά της Ελλάδας (2009-2019), είναι επιτακτική ανάγκη η διαχείριση και αξιοποίηση των ακίνητων περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου. Ο μετασχηματισμός της απλής κυριότητας και της ενίοτε τυπικής καταγραφής των ακινήτων σε ενεργή, διαρκή και δυναμική εφαρμογή πολιτικών αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, αποτελεί την εξέλιξη της παραδοσιακής αντίληψης του κράτους ως ανενεργό ιδιοκτήτη της δημόσιας περιουσίας σε μια αντίληψη του κράτους ως επιχειρηματία. Τα δημόσια ακίνητα γίνονται όλο και περισσότερο πλέον αντιληπτά ως στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία ενός δημοσίου φορέα καθώς λαμβάνουν χώρα πρακτικές και διαδικασίες της ιδιωτικής οικονομίας. Γενικότερα, μπορεί να υποστηριχθεί ότι όποιος και να είναι ο τρόπος εκμετάλλευσης ενός δημόσιου ακινήτου η οικονομική επίπτωση θα είναι πάντα θετικότερη από το να μην αξιοποιούταν καθόλου. Συμπληρωματικά όμως με το παραπάνω, καθίσταται αναγκαία η αναλυτική καταγραφή και διαχείριση των ακινήτων ώστε να μεγιστοποιηθεί το προσδοκώμενο όφελος. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιδιώκει την αποτύπωση της θεσμικής και λειτουργικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται σήμερα ο τομέας της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου στην Ελλάδα, κατά την περίοδο εκπόνησης της (2019). Στοχεύοντας στην αντιπροσωπευτικότερη διαχρονική απεικόνιση των παραπάνω, μελετά τις ενέργειες διαχείρισης και αξιοποίησης που πραγματοποίησε το ελληνικό δημόσιο για μια χαρακτηριστική περίπτωση κρατικού ακινήτου, του κτιρίου της πρώην καπνοβιομηχανίας Κεράνης, η διαχείριση και η αξιοποίηση του οποίου, χαρακτηρίστηκε από κωλυσιεργία, καθυστερήσεις και διστακτικότητα. Οι ενέργειες και οι παραλείψεις του κράτους και των εκτελεστικών του οργάνων, οδήγησαν σε περιττές δαπάνες, αντιδράσεις, έριδες, δικαστικές διαμάχες, εισαγγελικά πορίσματα, γεγονότα που δύνανται να αποδώσουν σε μικρογραφία τις παθογένειες, τα αδύναμα σημεία και τα κακώς κείμενα του τομέα της αξιοποίησης των κρατικών ακινήτων, τα οποία επιδέχονται και χρήζουν βελτίωσης.