Η μικρομυθοπλασία (microfiction, flash fiction, minificción) ως πολιτισμικό φαινόμενο : μελέτη για ένα νέο διεθνές κι εθνικό είδος λόγου

Η παρούσα πρωτότυπη μελέτη για τα ελληνικά δεδομένα επιχειρεί να αναδείξει τις πτυχές ενός πολιτισμικού φαινομένου με τη μορφή ενός νέου διεθνούς κι εθνικού είδους λόγου, που εμφανίζεται στο πεδίο της σύγχρονης λογοτεχνίας με επικρατέστερους διεθνώς τους όρους microfiction, flash fiction, minificción και του οποίου κύρια συστατικά είναι η αφήγηση και η μυθοπλασία και κύρια ζητούμενα η ορθοέπεια και η συντομία. Στο παρόν εγχείρημα, παρουσιάζεται η διεθνής επιστημονική πολυφωνία για την περίπλοκη φύση του και τεκμηριώνονται η επιλογή του ελληνικού όρου «μικρομυθοπλασία» και η διαπίστωση ότι πρόκειται για ένα νέο είδος λόγου που αποτελεί ταυτόχρονα δίκτυο και μέσο δικτύωσης στο βαθμό που τελευταία επιδιώκεται συστηματικά η επιστημονική και κοινωνική του υπόσταση, εμπλέκοντας στη διατύπωση των σχετικών προβληματισμών την αφηγηματική, λογοτεχνική και κοινωνιολογική κριτική. Επ’ αυτού, μελετώνται οι παράμετροι που το καθιστούν νεοφανές είδος και σηματοδοτούν αλλαγή στη σκέψη, είτε μέσω προγραμμάτων Δημιουργικής Γραφής, είτε μέσω προσωπικής αναζήτησης και μινιμαλιστικής έκφρασης. Περαιτέρω, επιχειρείται η τεκμηρίωση της υβριδικής φύσης του, η συγκριτική ιστορική προσέγγιση με άλλα ταξινομημένα είδη (παραβολή, επίγραμμα, χαϊκού, μύθο, παραμύθι, διήγημα) και χαρτογραφείται ένα πανόραμα της διεθνούς λογοτεχνικής παραγωγής με ενδεικτικούς γεωγραφικούς πυρήνες, κύριους προδρόμους (Kafka, Poe, Chekhov, Monterroso, Torri, Borges, Cortázar, Hemingway, Carver, Kawabata, Walser) και σύγχρονους εκπροσώπους (L. Davis, J. Kincaid, J.C.Oates, J. Young, B. Butler, S. Jones, K. Chinquee, D. Galef, A. M.Shua, A. Neuman, L. F. Lomelí, A. Epstein, H. Bustani, E. Keret, L. Jobson, B. Yourgrau, T. Gersão, S. Petter, N. Nadjarian, κ.α.) Παράλληλα, επιχειρείται μία ανίχνευση φωνών σύγχρονων Ελλήνων συγγραφέων (Δαγδελένης, Ζατέλη, Καλοκύρης, Κυριακίδης, Νικολαϊδου, Παλαβός, Παναγιωτόπουλος, Πέγκα, Σωτηροπούλου, Τσολακούδη, Φάις) που παρουσιάζουν συναφή ειδολογικά χαρακτηριστικά με το νέο είδος που προσιδιάζει σε έναν κόσμο μέσα σε μία φράση, ή μέσα σε ένα ιδιαίτερα σύντομο λογοτεχνικό κείμενο. Η ανίχνευση αυτή επιχειρείται μέσω μιας επιλεκτικής ανθολόγησης σύντομων κειμένων των παραπάνω, αλλά και τρία πρωτότυπα κείμενα (Ζατέλη και Παναγιωτόπουλος), το σύνολο των οποίων συναπαρτίζουν το Παράρτημα Μελέτης. Στο πλαίσιο της μελέτης της ελληνικής περίπτωσης και του ελέγχου τυχόν ρήξεων των παραδοσιακών αφηγηματικών δομών επιχειρείται αφηγηματική ανάλυση της κατηγορίας της φωνής με μεθοδολογικά εργαλεία του G.Genette.