Η ταυτότητα του υιοθετημένου: μία σύνθεση του εαυτού στο χρόνο που αποκτά συνοχή μέσα από την αυτοβιογραφική μνήμη

Τα υιοθετημένα άτομα αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες προκλήσεις στην ανάπτυξη της ταυτότητας, καθώς πτυχές της ιστορίας τους μπορεί να τους είναι άγνωστες, καθιστώντας δύσκολη την κατασκευή μιας συνεκτικής αφήγησης που να συνδέει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Σε αυτή την ερευνητική προσπάθεια αναλύονται οι συνεντεύξεις από τέσσερις ενήλικες υιοθετημένους. Η θεματική ανάλυση ανέδειξε τρεις θεματικές: 1.αναζήτηση πληροφοριών σε διαφορετικές περιόδους της ζωής, 2.η σημασία των νέων πληροφοριών και της επανασύνδεσης με τη βιολογική οικογένεια, και 3.το αίσθημα του ανήκειν, συγγένεια και οικογενειακή αφήγηση. Στην εξερεύνηση της θετής ταυτότητας είναι εμφανής η διαδικασία της δημιουργίας νοήματος, καθώς τα άτομα αναστοχαζόμενα γύρω από την υιοθεσία τους, τη σημασία της και την επίδρασή της στη ζωή τους, προχωρούν ενεργά στην συλλογή πληροφοριών που θα βοηθήσουν στην κατανόηση και κατασκευάζουν μία αφήγηση με νόημα. Η ενσωμάτωση της αφηγηματικής προσέγγισης επιτρέπει να γίνουν ορατές οι διαφορές στον τρόπο που νοηματοδοτείται η ταυτότητα της υιοθεσίας και στους τρόπους που ενσωματώνεται με τις υπόλοιπες πτυχές του εαυτού.