Ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική και σχέσεις με τρίτες χώρες

Αντικείμενο της παρούσης εργασίας είναι οι εταιρικές σχέσεις συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τρίτες χώρες εντός του πλαισίου της Μεταναστευτικής της Πολιτικής . Η εργασία οργανώνεται σε έξι κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, επιχειρείται μια θεωρητική προσέγγιση της εξωτερικοποίησης της μεταναστευτικής πολιτικής στον ευρωπαϊκό χώρο. Πραγματοποιείται μια σύντομη ιστορική αναδρομή σε κομβικές συμφωνίες που καθόρισαν την παραπάνω πολιτική, αναλύεται η πρακτική της εφαρμογή και παρουσιάζεται το περιεχόμενο του νέου Ευρωπαϊκού Συμφώνου για το Άσυλο και τη Μετανάστευση Στα επόμενα κεφάλαια, παρατίθενται τα δεδομένα και η εφαρμογή της παραπάνω πολιτικής στις χώρες της Αφρικής. Στο δεύτερο και τρίτο κεφάλαιο ,παρουσιάζεται το πλαίσιο των εταιρικών σχέσεων Ευρώπης-Αφρικής και εξετάζονται οι περιπτώσεις της Τυνησίας και του Μαρόκου. Γίνεται εκτενής αναφορά στους τομείς της συνεργασίας τους με την Ένωση και ελέγχονται τα αποτελέσματα αυτής στα ζητήματα της μετανάστευσης, της διαχείρισης των συνόρων και της ασφάλειας. Επιπλέον, καταδεικνύονται οι προκλήσεις της παραπάνω σχέσης αναφορικώς με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στο τέταρτο κεφάλαιο, μελετώνται οι σχέσεις Ευρώπης και Αιγύπτου. Περιγράφονται οι λόγοι για τους οποίους η Αίγυπτος θεωρείται ως κομβικός στρατηγικός εταίρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εξετάζονται οι μεταξύ τους συμφωνίες. Παρουσιάζεται η μεταναστευτική πολιτική της Αιγύπτου και αναλύονται οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει στη συνεργασία της με την Ευρώπη. Στο πέμπτο κεφάλαιο, μελετάται η Κοινή Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης- Τουρκίας του 2016. Διερευνώνται οι σχέσεις Ευρώπης-Τουρκίας και η προσφυγική κρίση του 2015.Εξετάζεται το περιεχόμενο της Δήλωσης αλλά και τα αποτελέσματα της ενώ αναλύεται η μεταναστευτική πολιτική της Τουρκίας και η κατάσταση των Σύρων προσφύγων. Γίνεται αναφορά και στον ρόλο της Ελλάδας . Στο τελευταίο κεφάλαιο εξετάζεται η περίπτωση της Αβανίας και το Μνημόνιο Κατανόησης με την Ιταλία. Η σκοπιμότητα της εργασίας αφορά να εντοπισθεί το κατά πόσο οι στόχοι της Ευρώπης υλοποιούνται από τη μεταναστευτική της πολιτική. Παράλληλα ,να καταδειχθεί το εάν οι συμφωνίες που συνάπτει με τρίτες χώρες για τη διαχείριση του μεταναστευτικού είναι συμβατές με το Ευρωπαϊκό και Διεθνές Δίκαιο και δεν καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ως μεθοδολογία χρησιμοποιήθηκε η βιβλιογραφική έρευνα